معمای سنجش کیفیت حسابرسی در پژوهشهای آرشیوی: نقد و ارائه پیشنهادهایی برای محیط پژوهشی ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، دانشکده علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2018.256781.1007884چکیده
هدف: برای سنجش کیفیت حسابرسی بهعنوان مفهوم ذهنی، روشهای مختلفی در پژوهشهای آرشیوی حسابرسی مطرح شده است. هر یک از این معیارها ابعاد مختلفی از مفهوم کیفیت حسابرسی را سنجیدهاند که کمابیش خطاهایی دارند. در این پژوهش معمای سنجش کیفیت حسابرسی در پژوهشهای داخلی به بحث گذاشته شده است. معیارهای سنجش کیفیت حسابرسی تابع عوامل محیطی پژوهش هستند. در ایران تقاضا برای حسابرسی، بیشتر مبتنی بر الزام قانونی بوده و از طرفی ریسک دعاوی حقوقی برای حسابرس پایین است. روش: در این پژوهش علاوهبر بحث درباره محیط حسابرسی در ایران و تحلیل توصیفی آن، با استفاده از معیارهای ورودی و خروجی کیفیت حسابرسی، خطای اندازهگیری آن در پژوهشهای خارجی و داخلی بهطور مروری، مقایسهای، تحلیلی و انتقادی به بحث گذاشته شده است. یافتهها: بر اساس مباحث و تحلیلهای ارائه شده، در خصوص توقف بهکارگیری برخی معیارها و استفاده از معیارهای جایگزین و بومیسازی شده، پیشنهادهایی ارائه شده است. نتیجهگیری: تحلیلهای این پژوهش نشان میدهد که استفاده از چندین معیار سنجش مختلف بومیسازی شده با کمترین خطای ممکن، کنترل سوگیری ناشی از متغیرهای همبسته محذوف و طرح مناسب پژوهش برای تفکیک کیفیت حسابرسی از کیفیت گزارشگری مالی در پژوهشها، اعتبار یافتههای این حوزه از پژوهشها را افزایش میدهد.