تغییرات میدان تنش در منطقه گذار بین زاگرس و مکران با استفاده از وارونسازی سازوکار کانونی زمینلرزهها
نویسندگان
1 استادیار پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
10.30499/ijg.2020.221729.1253چکیده
وارونسازی تانسور تنش با استفاده از سازوکار کانونی زمینلرزهها یکی از روشهای مورد استفاده در مطالعه تنشهای زمینساختی است. در این مطالعه با استفاده از این روش، راستای تنش بیشینه افقی در منطقه گذار بین زاگرس و مکران تعیین شده است. نتایج، نشاندهنده تغییرات زیاد در راستای محورهای اصلی تنش در این منطقه است. در اطراف تنگه هرمز، محورهای تنش افقی بیشینه میچرخند و الگوی پیچیدهای را نشان میدهند. این چرخش در سمت راست خط عمان، بهصورت ساعتگرد از باختر به خاور حول این خط فرضی اتفاق میافتد، اما در سمت دیگر، بهخصوص جایی که جزیره قشم قرار دارد، جهتگیریهای متقاطع تنش افقی بیشینه نشاندهنده پیچیدگی میدان تنش است. احتمال دارد که تفاوت خصوصیات پوسته اقیانوسی و قارهای مسئول تفاوت در جهتگیریهای میدان تنش در این منطقه باشد. راستاهای تنش بیشینه افقی با توجه به روند امتداد گسلهای فعال منطقه، بهخوبی با سازوکار گسلش در مناطق مورد مطالعه همخوانی دارد. دیگر روشهای ژئوفیزیکی نیز چرخش مشابهی را در اطراف تنگه هرمز به نمایش میگذارند و این راستاها با اطلاعات حاصل از آنها سازگارند. این مطالعه میتواند با فراهم کردن نگرشی نو، به درک ساختار و فرایندهای زمینساختی در این منطقه پیچیده کمک کند.