جستاری در مقایسهی میان ادلهی بقا و خلود نفس نزد افلاطون و متفکران مسلمان
نویسندگان
1 پژوهشگر حوزه و دانشگاه
2 استادیار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی
doi
10.22099/jrt.2013.1178چکیده
یکی از مباحث مهم در فلسفهی افلاطون، مسألهی بقا و خلود نفس است. افلاطون از طرفداران نظریهی اصالت روح است که در مقابلِ مادیمذهبان و نیز قائلان به شبهپدیدارانگاریِ نفس قرار میگیرد. افلاطون دربارهی بقا و خلود نفس، استدلالهای متعددی اقامه میکند. در آثار متفکران اسلامی نیز دربارهی بقا و جاودانگی نفس، ادلهی گوناگونی ارائه شده است. این نوشتار به منظور مقایسه میان ادلهی افلاطون در اینباره و استدلالهایی که از سوی متفکران مسلمان عنوان میشود سامان میگیرد، تا از این رهگذر، تأثیرپذیری یا تأثیرناپذیریِ متفکران اسلامی از افلاطون در اینباره روشن شود.
