تأثیر اندیشهی ابن عربی در باب «ولایت» بر شیخ محمود شبستری با تکیه بر گلشن راز
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jrt.2013.1180چکیده
آنچه مسلم است اینکه ابن عربی با عرفانی پیشرو و بسیار متعالی، عصارهی ماترک تعالیم اولیای پیشینِ متصوفه را با برخوردی نظری و فلسفی و نبوغی عدیم المثل، چنان خلاقانه به بازتولیدی نو تبدیل کرد که هنوز، تا عصر حاضر، خودْ میراثگذار و پدر فکری اکثر عرفای متأله و متفکر به شمار میآید. سلطهی اندیشهی او از زمان حیاتش تا ظهور عرفای شیعی و نظریهپردازان و نقادان صفوی و قاجار و متأخرین معاصر، خود، گواه عظمت روح و فکر وی است. یکی از مهمترین آموزههای فکری ابن عربی در عرفان نظری، در باب ولایت است. مبحث ولایت را میتوان به دو دورهی قبل و بعد از ابن عربی تقسیم کرد. آنچه از این مفهوم و مصادیق ظهوری آن در اندیشهی شیخ محمود شبستری در گلشن راز برمیآید، ادامهی تعالیم سنت اکبری و شارحین معاصر وی، چون قیصری و کاشانی است. در این مقاله سعی شده است آنچه از تعالیم محییالدین ابن عربی در اندیشهی شیخ شبستری دربارهی ولایت و انسان کامل رسوخ کرده است با تکیه بر منظومهی گلشن راز، بررسی و تحلیل شود. این مقاله ماحصل تحلیل مقایسهگونهای بین آرای ابن عربی و شبستری، برای نشان دادن نقطههای تأثر عارف شبستر از آثار شیخ اکبر است. بنابراین در خلال مطالب، به فراخور موضوع، از قیاسات و اشارات سایر شراح آثار ابن عربی و عرفای مقدم بر وی نیز استفاده گردیده است.