تأمل بیشتری در خصوص توابع سهم مکانی نوین بین ابعاد اقتصاد فضا و ضرایب داده – ستانده منطقه‌ای: مطالعه موردی استان تهران

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه علوم پزشکی بابل

3 دانشگاه علوم پزشکی بابل

doi
چکیده

روش‌های سهم مکانی نوین برای برآورد ضرایب داده - ستانده منطقه 1 توابع متعددی دارد که می ‌ تواند ابعاد اقتصاد فضا و ضرایب داده - ستانده منطقه‌ای را مورد سنجش قرار دهد. در این پژوهش، ضمن معرفی این روش ‌ شناسی، مناسب‌ترین مقدار پارامتر سهم مکانی نوین در تعدیل ضرایب ملی را شناسایی می ‌کنیم . مناسب‌ترین مقدار پارامتر بر اساس الگوی پیشنهادی عرضه محور گش و به روش حداقل کر دن خطای آماری بین ارقام واقعی تولید بخش‌ها و ارقام برآوردشده تولید بخشی استان تهران انجام می ‌شود . بررسی این ابعاد - که محورهای اساسی این پژوهش را تشکیل می ‌ دهد - مبتنی بر پرسش اساسی زیر است:  " در شرایط نبود ضرایب داده - ستانده آماری منطقه‌ای در کشورهایی نظیر ایران به ‌ کارگیری توابع سهم مکانی نوین تا چه اندازه می‌تواند مبنای محاسبه ضرایب داده- ستانده منطقه‌ای قرارگیرد؟ " بدیهی است که بدون شناسایی مناسب‌ترین مقدار پارامتر تابع سهم مکانی، میزان دقت آماری ضرایب منطقه با توجه به تحلیل ‌ های ابعاد اقتصاد فضایی به آسانی ممکن نخواهد بود.