بررسی اثر عصاره آبی گل راعی بر عملکرد، اجزای لاشه و برخی فراسنجه های بیوشیمیایی خون جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد پرورش و تولید طیور دانشگاه بیرجند

2 استادیار تغذیه طیور دانشگاه بیرجند

3 دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بیرجند

4 استاد تغذیه طیور دانشگاه بیرجند

5 کارشناس گروه شیمی دانشگاه بیرجند

doi
10.22092/asj.2015.101355
چکیده

این تحقیق به منظور بررسی تاثیر عصاره آبی گل راعی بر عملکرد، درصد چربی بطنی، وزن نسبی اجزای لاشه و فراسنجه­های بیوشیمیایی خون جوجه‌های گوشتی انجام گرفت. بدین منظور، تعداد 160 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار آزمایشی و 4 تکرار (16 واحد آزمایشی) و 10 پرنده در هر تکرار اجرا شد.  تیمار­ها شامل: 1(شاهد)، 2، 3 و4 به ترتیب حاوی صفر، 150، 300 و 450 میلی گرم عصاره آبی گل راعی به ازای کیلو گرم خوراک بود. در روزهای 24 و 42، دو جوجه از هر قفس خون گیری و کشتار شدند. نتایج نشان داد که عصاره  آبی گل راعی تأثیر معنی داری بر فراسنجه­های عملکردی شامل مصرف خوراک، وزن بدن و ضریب تبدیل در دوره های مختلف نداشت به جز این که در 24 روزگی  مصرف خوراک در جوجه‌های تیمار 300 میلی گرم کاهش یافت (05/0>P). شاخص تولید و وزن نسبی اجزاء لاشه در 24 و 42 روزگی تحت تأثیر سطح عصاره قرار نگرفت به جز وزن نسبی کبد، پیش معده و سنگدان که در 24 روزگی در سطح بالای عصاره گل راعی، بالاتر بودند. وزن نسبی چربی بطنی در 42 روزگی با افزایش سطح عصاره گل راعی کاهش یافت (05/0>P). در 24 روزگی، تیمار 150 میلی گرم عصاره آبی باعث افزایش معنی­دار HDL، کاهش گلوکز و افزایش میزان فعالیت ALT خون شد (05/0>P). همچنین AST در جوجه‌های تیمار 300 میلی گرم عصاره آبی افزایش یافت. فراسنجه­های خونی در 42 روزگی تحت تأثیر سطح عصاره آبی گل راعی قرار نگرفت. بنابراین تغذیه جوجه‌های گوشتی با عصاره گل راعی باعث کاهش چربی بطنی بدون تأثیر منفی بر عملکرد خواهد شد هر چند در سطوح بالا باعث هایپرتروفی کبدی و افزایش فعالیت آنزیم­های AST و ALT خواهد شد