اثربخشی آموزش طرحواره درمانی بر تعارض کار-خانواده و رضایت زناشویی زنان متاهل شاغل

نویسندگان

1 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه آزاد واحد تهران غرب

2 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه آزاد واحد تهران غرب، تهران، ایران

3 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه آزاد واحد تهران غرب، تهران، ایران

doi
10.22034/naes.2022.345155.1212
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش طرحواره‌درمانی بر تعارض کار-خانواده و رضایت زناشویی زنان متاهل شاغل انجام شده است.این پژوهش نیمه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعة آماری پژوهش را زنان متاهل شاغل در تمامی شعب شرکت گلستان تشکیل داده‌اند. از این جامعه 30 نفر از آنها به عنوان نمونه مورد پژوهش، به روش نمونه‌گیری در دسترس، انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. آزمودنی‌ها دو پرسشنامه تعارض کار-خانواده کارلسون (2000) و رضایت زناشویی انریچ (1989) را در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل نمودند. گروه آزمایش تحت آموزش طرحواه‌درمانی در 10 جلسه 90 دقیقه‌ای قرار گرفتند. داده‌های آماری با استفاده از تحلیل کوواریانس توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 21 تحلیل شدند.نتایج نشان داد نمره تعارض کار-خانواده زنان متاهل شاغل گروه آزمایش در پس‌آزمون به طور معناداری کمتر از گروه کنترل و نمره رضایت زناشویی آنها در پس‌آزمون به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل شد. ( p<0/05). با استناد به یافته‌های این پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که آموزش طرحواره درمانی به عنوان یک روش مداخله، در کاهش تعارض کار-خانواده و افزایش رضایت زناشویی، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.