جدال افلاطونی
doi
10.22099/jrt.2013.1186چکیده
جدال (دیالکتیک) بنیادیترین و اساسیترین مفهوم در نظام فلسفی افلاطون، اعم از هستیشناسی و معرفتشناسی است. دیالکتیک را افلاطون از سقراط به ارث برده است و چنانکه در این مقاله اشاره خواهد شد، تغییر و تحولی اساسی در آن ایجاد کرده و آن را از روش سقراطی صرف به مقام و مرتبهی فلسفه و دانش ارتقا داده و فلسفه را با آن، رنگ و لعابی دیگر بخشیده است. این نوشتار معانی جدال را در محاورات افلاطونی بازخوانی میکند و همهی آنها را در ذیل امر ایدهآل افلاطونی قرار داده، به بازتعریفی کلی از جدال میپردازد که با همهی معانی آن در آثار افلاطون، جمعشدنی است.