برنامه ریزی راهبردی شهر، بر مبنای تاثیر اماکن مقدس بر معیشت مردم بومی با استفاده از، SWOT و QSPM
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، واحد نطنز، دانشگاه آزاد اسلامی، نطنز، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2022.262214.2861چکیده
امروزه گردشگری یکی از مهمترین فعالیتهای اقتصادی در نقاط مختلف جهان به شمار میرود و ارزش آن در حال افزایش است. کشورهای مختلف با سرمایهگذاری بر این امر بهویژه گردشگری مذهبی از ابعاد اقتصادی آن بهرهمند شدهاند؛ایران نیز به واسطه حضورفضاهای مذهبی، دارای پتانسیل بالایی در جذب گردشگر مذهبی میباشد. در این پژوهش به بررسی مزار امامزادهآقاعلیعباس و سیدمحمد(ع)، به عنوان یکی از مهم ترین اماکن مذهبی ایران پرداخته خواهد شد تا با بررسی فرصتها و تهدیدهای توسعه گردشگری به تدوین استراتژی های مناسب جهت دستیابی به بهره وری اقتصادی رسید. برای این منظور با ارائه پرسشنامه به متخصصین و افراد خبره و نیز با استفاده از تکنیک SWOTدر منطقه مورد مطالعه، تعداد 16 نقاط ضعف و قوت در برابر 19 تهدید و فرصت شناسایی گردید. سپس جدول QSPMبرای 9 استراتژی مهم تهیه شد که با نظر کارشناسی ضرایب جدول SWOT در نمرات 1الی4 برای هر استراتژِی محاسبه گردید. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد با وجود اهمیت فرهنگی، مذهبی، تاریخی و قابلیتهای بالای اکوتوریسمی این منطقه، متاسفانه بهرهبرداریاقتصادی افرادبومی بسیارکم و ناچیز میباشد. بررسیها نشان میدهد تنوع بخشی به ارایه خدمات و امکانات توریستی به منظور جلب رضایت گردشگران بالاترین و همکاری بهتر مسئولان بومی با مدیران آستان و سرمایهگذاران در منطقه کمترین میزان را بهخود اختصاص داد. جلب رضایت گردشگران و نیز تنوع بخشی به فعالیتهای تبلیغاتی جهت معرفی جاذبههای منطقه و تشکیل تعاونی های گردشگری توسط بخش خصوصی، بیشترین تاثیر بر معیشت افراد بومی از طرف این مکان مذهبی دارد.