یک کارآزمایی کنترلشده تصادفی در اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شاخصهای سلامت روان و تابآوری زنان مطلقه با تجربه خیانت
نویسندگان
1 گروه روانشناسی-دانشکده علوم انسانی-دانشگاه تهران غرب-تهران-ایران
2 گروه روانشناسی-دانشکده علوم انسانی-دانشگاه تهران غرب-تهران-ایران
3 گروه روانشناسی-دانشکده علوم انسانی-دانشگاه تهران غرب-تهران-ایران
4 دانشیار،علوم تربیتی و مشاوره،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران
doi
10.22034/naes.2022.347301.1235چکیده
پذیرش، بخشش خود و دیگری بخشی از فرایند بهبود و بازتوانی روابطی که خیانت توسط یکی از طرفینرابطه تجربه شده. آموزش انعطاف پذیری روانی، بخشش و پذیرش آنچه اتفاق افتاده بخشی از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد میباشد. به رغم اهمیت تئوریک و بالینی شاخصهای سلامت روان و تابآوری در پیشبینی گسست عاطفی و نهایتا خیانت، امااثربخشی این درمان بر دو شاخص مذکور تاکنون مورد توجه نبوده. کارآزمایی کنترلشده تصادفی در برهه زمانی مهر لغایت اسفند 1399، 30 زن مطلقه با تجربه خیانت به صورت هدفمند انتخاب پس از احراز ملاکهای لازم وارد مطالعه شدند. شرکتکنندگان از طریق تصادفیسازی بلوکی در دو گروه تخصیص یافتند. درمان اکت در قالب پروتکل هیز در هشت جلسه یک ساعته به گروه آزمایش ارائه و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. شرکتکنندگان به پرسشنامههای سلامت روان و تابآوری پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره با نرمافزار اسپیاساس 21 تحلیل شد. یافتهها نشان داد این درمان بر هر دو شاخص سلامت روان و تابآوری اثربخشی معنادارداشته (0/05>p). ، نتایج ثانویه گویای اثربخشی مداخله فوق بر خرده مقیاس-های سلامت روان (علایم جسمانی، اضطراب ، اختلال خواب، اختلال در عملکرد اجتماعی و افسردگی شدید) و تابآوری (تصور شایستگی فردی، اعتماد به غرایز فردی و تحمل عاطفه منفی، پذیرش مثبت تغییر و روابط ایمن، کنترل و تاثیرات معنوی) (0/05>p). یافتههای حاصل گویای نقش پذیرش به عنوان مولفه کلیدی در بخشش و گذار از روابط آسیبدیده به واسطه خیانت میباشد. این یافتهها میتواند در حیطه زوج درمانی با کاربستهای بالینی همراه باشد.