ارائه مدل دفاعی– امنیتی آمایش مراکز نظامی و زیرساخت ها مطالعه موردی؛ استان کرمانشاه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران

2 استاد جغرافیای سیاسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران

doi
10.22034/jgeoq.2023.253701.2771
چکیده

چنانچه فعالیت های یک کشور در پهنه سرزمین از نظم منطقی در پهنه استقراری فعالیت، جمعیت و رعایت اصول پایه آمایش سرزمین و پدافند غیرعامل برخوردار باشد،اثر قاطعی در کاهش تلفات و خسارت وارده در شرایط بحرانی دارد چنانکه جنگ تحمیلی عراق حاوی نکات عبرت‌آموزی در ساماندهی فضایی کشور در چارچوب ملاحظات دفاعی – امنیتی است.اهمیت این موضوع برای استان کرمانشاه با وجود جغرافیای جمعیتی نامتجانس بیشتر می باشد زیرا امکان وقوع هرگونه تهدیدی از سوی بازیگران غیردولتی و حامیان آنها در داخل و خارج از مرزهای استان کرمانشاه محتمل است.ازاین‌رو، با یک تجزیه‌وتحلیل درست از وضعیت امنیتی استان می‌توان راهکار‌های برون‌رفت از آنرا شناخت و به ارائه راهکار منطقی پرداخت. تحقق این امر ممکن نیست مگر اینکه، کلیه امکانات ژئواستراتژیکی استان کرمانشاه را به خوبی شناخت و تحلیل درستی از محیط امنیتی و تهدیدات پیرامون داشت لذا اجرای هر گونه طرحی با تطبیق اوضاع امنیتی و پیوست دفاعی- امنیتی آن باید همراه باشد.این مقاله نیز با این هدف با روش تحلیلی - توصیفی انجام گرفته و داده‌های مورد نیاز گردآوری شدند نتایج بررسی‌ها نشان داد استان کرمانشاه علیرغم اینکه موقعیت جغرافیایی ممتازی دارد اما برخی ناپایداری‌ها و بی‌ثباتی ها سبب شده با مسائلی همچون؛ عدم توازن فضایی در بخش های اقتصادی، صنعتی، جمعیتی ،استقرار متراکم اماکن نظامی و تأسیسات در بخش های مرکزی و شرقی و افزایش آسیب پذیری ها در حوزه دفاعی– امنیتی مواجه باشد.