تحلیلی بر نقش مخارج سرمایهگذاری در ایجاد اشتغال در زیربخشهای صنعت در ایران (با تأکید بر صنایع بزرگ)
نویسندگان
1 دانشگاه ایلام
2 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
doi
چکیده
تمرکز بر نقش ِ عامل ِ سرمایه در ایجاد اشتغال به عنوان رویکرد حاکم بر سیاستهای مرتبط با اشتغال وتوزیع متناسب ِ اعتبارات با هدف اشتغالزایی در بخشهای مختلف اقتصادی تداعی کنند ة این امر است که از دیدگاه سیاستگ ز اران اقتصادی عامل سرمایه به عنوان مکمل نیروی کار در کل ّ ی ة بخشهای اقتصادی و زیربخشهای مربوط به شمار می رود. در این مقاله تأثیر سرمایهگذاری بر اشتغال در کل ّ ی ة زیربخشهای صنعت ( به تفکیک کد دو رقمی ISIC ) در قالب رهیافت پویای تقاضای نیروی کار وبر اساس روشهای همگرایی برآورد و تجزیه و تحلیل شده است. نتایج به دست آمده نشان داده است که رتبههای اول تا پنجم از نظر میزان تأثیر سرمایهگذاری بر اشتغال به ترتیب ، به زیربخشهای « صنایع نساجی ، پوشاک و چرم » ، «صنایع چوبی و محصولات چوبی » ، «صنایع غذایی, دخانیات و آشامیدنیها» ، «صنایع ماشین آلات ، تجهیزات وابزار و محصولات فلزی » و«صنای ع کانی ِ غیرفلزی» اختصاص دارد. . امّا در مورد زیربخشهای «صنایع کاغذی ، مقوا ، چاپ و صحافی» ، «صنایع شیمیایی» و «صنایع تولید فلزات اساسی» به دلیل معنیدار نبودن ضریب ِ متغیر ِ موجودی سرمایه در توابع تقاضای مربوط ، جایگاه و میزان دقیق تأثیر سرمایهگذاری بر اشتغال به طورمشخص قابل بحث نیست.