خطای حسابرسی: تأخیر در گزارش حسابرسی و نقش تعدیل‎گر مالکیت خانوادگی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد حسابداری، دانشکدة علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 استادیار گروه حسابداری، دانشکدة علوم مالی، دانشگاه خوارزمی،تهران، ایران

3 استادیار گروه حسابداری، دانشکدة علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22059/acctgrev.2018.252507.1007839
چکیده

درصد تجدید ارائۀ صورت‌های مالی و به‌تبع آن خطای حسابرسی در ایران به‌شدت بالاست و در عین‌ حال، تأخیر در گزارش حسابرسی هم به‌شدت در حال نزول است. اگرچه تحقیقاتی دربارۀ عوامل مؤثر بر خطای حسابرسی وجود دارد، اثر ­تأخیر در گزارش حسابرسی بر خطای حسابرسی با نقش تعدیل‎گر مالکیت خانوادگی تا کنون آزمون نشده است. یکی از عواملی که موجب افزایش توانایی کشف حسابرس می‎شود، تلاش حسابرسی یا مدت ‌زمانی است که حسابرس برای رسیدگی‌ها صرف می‎کند؛ بنابراین می‌توان پیش‌بینی کرد تأخیر در گزارش حسابرسی با خطای حسابرسی رابطۀ منفی دارد. تحلیل مدل‌های رگرسیونی نشان می‌دهد تأخیر در گزارش حسابرسی با خطای حسابرسی نوع اول رابطۀ معناداری ندارد، اما با خطای حسابرسی نوع دوم رابطۀ منفی و معناداری برقرار می‎کند. همچنین، بین مالکیت خانوادگی با خطای حسابرسی نوع اول رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد، اما با خطای حسابرسی نوع دوم رابطۀ معناداری ندارد. سایر یافته‌ها نیز نشان می‎دهد مالکیت خانوادگی رابطۀ تأخیر در گزارش حسابرسی و خطای حسابرسی نوع دوم را تعدیل نمی‌کند.