سنجش تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی محیطهای روستایی در معرض خطر سیلاب (مطالعه موردی: سنگ سفید ایلام)
نویسندگان
1 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
2 پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
doi
10.22034/iwm.2025.2057000.1217چکیده
چکیده مبسوط مقدمه: سیل ازجمله بلایای طبیعی و انسانزادی است که همواره انواع خسارات جانی، مالی و زیستمحیطی را در حوزههای آبخیز کشور به دنبال داشته است. بر این اساس، مدیریت این رخداد و پرداختن به انواع جنبههای تابآوری در برابر آن، از اهمیت ویژه این برخوردار است. تابآوری ابعاد متنوعی دارد که در پژوهش به بررسی بعد اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی پرداخته شده است. فرآیند تابآوری اجتماعی – فرهنگی فرآیندی است که شبکهای از ظرفیتهای سازگاری را به انطباق پس از یک اختلال یا ناسازگاری مرتبط میکند. تابآوری اقتصادی نیز دارای دو بعد پویا و ایستا میباشد؛ تابآوری اقتصادی پویا را سرعتی در نظر میگیرند که طی آن یک نهاد یا سیستم از شوک شدید در میآید و به حالت مطلوب خود میرسد، در صورتی که تابآوری اقتصادی ایستا یا استاتیک را توانایی یک نهاد یا سیستم برای حفظ عملکرد خود در زمانی که دچار شوک شدیدی شده است تعریف میکنند. در این تحقیق، اقدام به سنجش تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی جامعه محلی در برابر سیلاب در انواع واحدهای هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک منطقه سنگ سفید استان ایلام و گروهبندی پتانسیل تابآوری در برابر سیلاب شده است. این شناخت نقش مهمی در برنامهریزی آتی با هدف ارتقاء پتانسیل تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی محیطهای روستایی ایفا خواهد نمود. مواد و روشها: در این پژوهش، نخست، سنجش تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در حوزه آبخیز سنگ سفید در استان ایلام و شهرستان چرداول انجام گرفت. به منظور سنجش تابآوری زیرحوزههای مختلف آبخیز، نخست شاخصهای هر یک از مولفههای مذکور مبتنی بر مرور منابع و مطالعات کتابخانهای، مصاحبه با کارشناسان و نیز بازدیدهای میدانی، مشخص شد. سپس، اقدام به نظرسنجی از ساکنان حوضه با هدف سنجش شدت یا بزرگی شاخصهای در نظر گرفتهشده به عنوان گویههای سنجش تابآوری مبتنی بر پرسشنامه با طیف پنجگانه لیکرت، پس از سنجش روایی و پایایی پرسشنامه شد. در این پژوهش، روایی پرسشنامه به تایید خبرگان رسید. همچنین، در این پژوهش از روش آلفای کرونباخ به منظور محاسبه میزان پایایی یا قابلیت اعتماد ابزار اندازهگیری استفاده شد. همچنین در این تحقیق، واحد نمونه، خانوار روستایی بوده و به منظور محاسبه حجم نمونه از فرمول کوکران مبتنی بر جمعیت خانوار روستایی در هر زیرحوضه استفاده گردید. سپس نتایج پرسشنامهها وارد نرمافزار SPSS شده و برای بررسی و تحلیل نتایج از آزمون تجزیه واریانس یکطرفه (ANOVA) استفاده گردید. در ادامه به منظور اولویتدهی زیرحوضهها و مقایسه میانگینها از لحاظ تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی از آزمون توکی استفاده شد. نتایج و بحث: در این پژوهش، از 11 شاخص اجتماعی-فرهنگی و 9 شاخص اقتصادی به منظور سنجش تابآوریهای اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی جوامع محلی در برابر سیلاب برای واحدهای مختلف هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک استفاده شد. نتایج نشان داد که مقدار آلفای کرونباخ بهترتیب برای پرسشنامههای سنجش تابآوری اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی، 832/0 و 815/0 محاسبه شد که بیانگر میزان پایایی خوب پرسشنامهها است. نتایج حاصل از اجرای آزمون ANOVA برای سنجش تابآوری اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب واحدهای هیدرولوژیک و غیر هیدرولوژیک منطقه مورد مطالعه نشان داد که تفاوت معنیداری بین میزان تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب بین واحدها وجود دارد. بر این اساس، گروهبندی تابآوری در برابر سیلاب واحدهای مختلف هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک بر اساس آزمون توکی انجام شد. نتایج نشان داد که اولویتبندی پتانسیل تابآوری اجتماعی – فرهنگی در برابر سیلاب واحدهای هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک منطقه مورد مطالعه مبتنی بر مقادیر متوسط محاسباتی گروهها، بهترتیب اهمیت زیاد تا کم به صورت S-int2، S-int3، S8-int، S11، S-int5، S8-2، S-int4، S10، S12، S1، S-int1 و S9 است. همچنین، اولویتبندی پتانسیل تابآوری اقتصادی واحدها در برابر سیلاب بهترتیب اهمیت از زیاد تا کم به صورت S-int3، S-int2، S-int5، S10، S1، S-int1، S-int4، S8-int، S11، S12، S8-2 و S9 است. همچنین، از منظر جامعه محلی، واحدهای S-int2 (امتیاز 88/30) و S9 (امتیاز 07/47) بهترتیب کمینه و بیشینه میزان تابآوری اجتماعی - فرهنگی در برابر سیلاب و واحدهای S-int3 (امتیاز 40/11) و S9 (امتیاز 13/35) بهترتیب کمینه و بیشینه تابآوری اقتصادی در برابر سیلاب را به خود اختصاص دادند. نتیجهگیری: به طور کلی، نتایج نشاندهنده حضور واحدهای دارای پتانسیل متفاوت تابآوریهای اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب در منطقه مورد مطالعه بود. همچنین، گروهبندی پتانسیل تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب واحدها، نشان داد که واحدهای منطقه مورد مطالعه از منظر تابآوری اجتماعی – فرهنگی به دو گروه دارای کمینه و بیشینه پتانسیل تابآوری در برابر سیلاب و سه گروه بینابینی طبقهبندی شدند. همچنین از منظر تابآوری اقتصادی، پتانسیل تابآوری واحدها در چهار طبقه تفکیکی و یک طبقه بینابینی گروهبندی شدند. بر این اساس، برنامهریزی راهبردی برای ارتقاء پتانسیل تابآوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی محیطهای روستایی، بهخصوص با کاربست روشهای ساختاربندی مسئله و توجه به شاخصهای سنجش تابآوری در برابر سیلاب شناسایی شده در این مطالعه، قویاً پیشنهاد میشود.