تجربه نگاری آموزشی پژوهشی در ایام کرونایی: مدیران و معلمان علم، اندیشه؛

نویسندگان

1 . دکترای مدیریت آموزشی، دبیرپژوهشسرای دانش آموزی زنده یاد محمدپور، شهرستان عباس آباد، ایران

2 دکترای مردم شناسی، مدیر پژوهشسرای دانش آموزی زنده یاد محمدپور شهرستان عباس آباد، عباس آباد، ایران

3 کارشناسی ارشد جغرافیا، مدیر پژوهشسرای دانش آموزی علامه شهرستان تنکابن، تنکابن، ایران

doi
10.22034/naes.2022.343584.1201
چکیده

اختلال ناشی از پدیده کووید، دانش آموزان را به لحاظ جسمی و عاطفی تحت تاثیر قرار داده است. به طوری که بحران سلامتی جسمی و عاطفی شکاف جدیدی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایجاد کرده و شکاف های موجود را تشدید کرده است. محبت از شیرین ترین احساس هاست که تحمل دشواری ها را آسان تر می کندو تاب آوری را افزایش می دهد. افراد با نسبت احساسات مثبت بیشتر تمایل به شکوفا شدن سلامت روان خود دارند؛ و از طرفی دیگر حافظه و یادگیری با احساس و عاطفه پیوند عمیقی دارد و موجب توجه و تمرکز بیشتر می شوند. بر این اساس در این تحقیق در صدد بررسی تاثیر عواطف و احساسات مثبت، مهربانی، عشق ورزی معلمان، و اولیای مدرسه در این شرایط سخت کرونایی بر روحیه، انگیزه، سلامت روان و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان بر اساس شواهد تجربی انجام شده می باشیم. روش تحقیق از نوع تجربه نگاری و جامعه آماری مدارس روستایی و پژوهشسرای دانش آموزی بوده است. نتایج نشان داد که معلمان در معکوش کردن تاثیرات منفی ناشی از همه گیری کرونا اثر گذار خواهند بود. پس از همه گیری، معلمان می توانند نسلی از دانش آموزان را از آسیب های دراز مدت نجات دهند