فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش به­منظور بررسی تاثیر پرتوهای یون­ساز گاما و الکترون در دزهای 25، 50 و 75 کیلوگری، بر تجزیه شکمبه­ای ماده خشک و پروتئین خام، و قابلیت هضم برون تنی کنجاله کانولا انجام گرفت. بدین منظور از تکنیک کیسه­های نایلونی و روش هضم دو مرحله­ای استفاده شد. پرتو گاما باعث کاهش تجزیه­پذیری ماده خشک شد (05/0P<)، اما پرتو الکترون تاثیری بر این صفت نداشت (05/0P>). تجزیه شکمبه­ای پروتئین خام به­وسیله پرتوتابی کاهش یافت (05/0P<). در این خصوص تاثیر اشعه گاما بیشتر از تابش الکترون بود (05/0P<). قابلیت هضم برون تنی کنجاله­ کانولا تحت تاثیر پرتوتابی افزایش یافت (05/0P<). با افزایش دز تابش پرتوهای الکترون و گاما، مقدار قابلیت هضم برون­تنی ماده خشک، به­طور خطی افزایش یافت (05/0P<). تاثیر تابش الکترون و اشعه گاما در افزایش این صفت یکسان بود (05/0P>). نتایج این پژوهش نشان داد که هرچند تاثیر پرتو گاما در کاهش تجزیه شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام کنجاله کانولا بیشتر از پرتو الکترون بود، اما قابلیت هضم برون تنی آن به طور یکسانی تحت تاثیر این پرتوهای یون­ساز افزایش یافت.