سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و رژیم بین‌المللی مقابله با تروریسم(2018- 2011)

نویسندگان

1 دانشیار روابط بین الملل، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری روابط بین الملل، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

3 دانشیار روابط بین الملل، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 استاد روابط بین الملل دانشکده روابط بین الملل، تهران، ایران

doi
10.22034/jgeoq.2023.154223.1676
چکیده

به رغم گذشت بیش از چند دهه از طرح موضوع رژیم بین‌المللی مقابله با تروریسم و ایجاد سازوکارهای گسترده برای شناخت و مقابله با جنبه های مختلف تروریسم، هنوز اختلاف برداشت هایی در این رژیم بین‌المللی درباره مفهوم تروریسم، تعیین مصادیق و تفکیک آن از سایر موضوعات مرتبط با صلح و امنیت بین‌المللی ادامه دارد.. به همین دلیل با وجود جایگاه منحصر بفرد جمهوری اسلامی ایران در مقابله با تروریسم در عین حال، محدودیت هایی برای ایران جهت بهره گیری از مزیت هایش در چارچوب رژیم بین‌المللی مقابله با تروریسم وجود دارد. پژوهش حاضر در پی آن است تا رویکرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران به رژیم های بین‌المللی مقابله با تروریسم را در طی سالهایی که گروههای تروریستی واجد سرزمین مشخص و نهادهای حکمرانی به شیوه خود می شوند، را مورد مطالعه قرار دهد. یافته های این پژوهش که با بهره گیری از روش علی-مقایسه ای و تکیه بر اطلاعات عینی و تاریخی و استفاده از منابع کتابخانه ای و فضای رسانه ای صورت پذیرفته، نشان می دهد که با وجود مزیت خاصی که رعایت الزامات رژیم مقابله با تروریسم شورای امنیت برای ایران دارد لیکن وجود موضوع تروریسم بعنوان یکی از مشکلات در روابط پر تنش ایران و آمریکا و کشورهای همسو با آمریکا بر نوع نگاه ایران به رژیم بین‌المللی مقابله با تروریسم و استفاده از ظرفیت‌های بی‌نظیر مقابله با تروریسم فراملی در اعمالِ فعالانه سیاست خارجی خود تاثیرگذار بوده است.