پیشبینی تغییرات سطح آبزیر زمینی به کمک یادگیری عمیق و عوامل تأثیرگذار برآن با استفاده از سنجشازدور
نویسندگان
1 گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، زابل، سیستان و بلوچستان، ایران
2 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، مرکز آموزش عالی میناب، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، هرمزگان، ایران
doi
10.22034/iwm.2024.2036252.1164چکیده
چکیده مبسوط مقدمه: سطح آب زیرزمینی بهویژه در کشورهای خشک و نیمهخشک از اهمیت حیاتی برخوردار است. در بسیاری از مناطق، بهرهبرداری بیش از حد از سطح آبزیرزمینی منجر به آسیبهای جبرانناپذیری به منابع آبزیرزمینی شده است. پیشبینی سطح آبزیرزمینی یک چالش کلیدی در تحقیقات هیدروژئولوژیکی، مدیریت مؤثر آبخوانها و ارزیابی حجم آبزیرزمینی است. هدف از این تحقیق، بررسی و مقایسه کارایی مدلهای یادگیری عمیق، درخت تصمیم و Gradient Boosted Tree در پیشبینی پارامترهای تأثیرگذار بر تراز آبزیرزمینی آبخوان رودان است.مواد و روشها: دادههای تراز آب زیرزمینی ماهانه آبخوان رودان و اطلاعات بارش و دما و تبخیر از ایستگاههای هواشناسی منطقه طی سالهای 2000 تا 2020 گردآوری شد. بخش دوم، دادههای ماهوارهای در پلتفرم گوگل ارث انجین دادههای تراز آبزیرزمینی آبخوان و پارامترهای مهم شامل شاخص خشکسالی پالمر (PDSI)، شاخص بارش استاندارد شده (SPI)، تبخیر و تعرق پتانسیل (PET)، بارش (Pr)، و شاخصهای پوشش گیاهی نظیر NDVI، EVI، SAVI، NDWI وGNDVI از دادههای ماهوارهای استخراج و پردازش شدند. نرمالسازی دادهها بهمنظور بهبود عملکرد مدلهای یادگیری ماشین، و تقسیمبندی دادهها به دو مجموعه آموزشی (80 درصد) و آزمایشی (20 درصد) برای ارزیابی عملکرد مدلها و جلوگیری از بیش برازش انجام شد. بهمنظور بررسی رفتار و مدلسازی تراز آبزیرزمینی رودان از10 پارامتر در10 سناریو در سه مدل یادگیری عمیق، درخت تصمیم و GBoost استفاده شد.نتایج و بحث: در مدل یادگیری عمیق با افزایش تعداد پارامترها در سناریو اول تا سوم میزان دقت مدل کاهش ولی سناریوهای شماره 5 تا 9 با بالاترین همبستگی (86/0) و کمترین میزان خطا (85/0) و درصد خطا (41 درصد) مناسبترین سناریوها برای مدلسازی تغییرات سطح آبزیرزمینی رودان با متغیرهای بارش تجمعی، شاخصهای NDWI، PDSI، SAVI،NDVI ، EVI، Pr،PET، SPI مشخص نمود. مدل درخت تصمیم از سناریوی اول تا هفتم با افزایش تعداد پارامترها تا حد معینی بهبود دقت را نشان داد. بیشترین دقت مدل با استفاده از ترکیب ورودیهای بارش تجمعی، NDWI، PDSI ، SAVI، NDVI،EVI بهدست آمد که RMSE و MSE بهترتیب برابر با 282/0 و 08/0، درصد خطا و همبستگی بهترتیب 07/13 و 987/0 بود. مدل GBoost در تمامی سناریوها دقت نسبتاً ثابتی دارد. باتوجهبه مقادیر کم خطا و درصد خطا، و میزان همبستگی بالا، برآیند معیارهای آماری در این مدل نشان داد که اضافهکردن پارامترهای بیشتر، حساسیت کمتری در مدل دارد و تغییرات زیادی در دقت مدل ایجاد نمیشود. مدل یادگیری عمیق و درخت تصمیمگیری حساسیت بیشتری به پارامترهای ورودی دارند. همچنین رفتار مدل یادگیری عمیق و درخت تصمیمگیری پاسخ نسبتاً مشابهی در پارامترهای ورودی هر سناریو دارد. باتوجهبه تأخیر زمانی ۴ماهه بارش بر سطح آبزیرزمینی، مدل یادگیری عمیق پارامترهای بارش، تبخیر و تعرق و شاخص خشکسالی را جز سناریوهای منتخب خود قرار داد. ازاینرو میتوان گفت که این مدل باتوجهبه در برداشتن پارامترهای محیطی بیشتر و بررسی میزان اثرگذاری آنها در مدلسازی تغییرات سطح آبزیرزمینی، کارایی، عملکرد و جامعیت بهتری برای آبخوان رودان دارد.نتیجهگیری: نتایج خروجی مدلها نشان داد مدل درخت تصمیم و یادگیری عمیق با مقادیر همبستگی بالا و مقدار خطای کمتر عملکرد بسیار دقیقی در پیشبینی تراز آبزیرزمینی دارند. نمودار پراکندگی پیشبینیها و مقادیر واقعی نشاندهنده تطابق بسیار نزدیک بین این دو مجموعهداده است که بیانگر دقت بالای مدل درخت تصمیم و یادگیری عمیق است. سناریوهای مورد قبول در هر دو مدل شامل شاخصهای گیاهی است که بیانگر تأثیر قابلتوجه این پارامتر بر منابع آبزیرزمینی بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک است که اصلیترین منبع رطوبتی در این مناطق است. از طرف دیگر مدل یادگیری عمیق شاخصهای خشکسالی هواشناسی را در مجموعه سناریوهای منتخب خود دارد که بیانگر تأثیر این عوامل کلیدی در تغییرات سطح آبزیرزمینی منطقه است. از طرفی باتوجهبه پیچیدگی مدل یادگیری عمیق در انتخاب پارامترهای مهم اثرگذار بر نوسانات سطح آبزیرزمینی میتوان این مدل را ابزاری کارآمد و مناسب برای بررسی عوامل مؤثر در تغییرات سطح آبزیرزمینی آبخوان رودان برشمرد. استفاده از این پارامترهای ورودی در سناریوهای منتخب هر دو مدل پیشنهادی پیشبینی میتواند به بهبود دقت و کارایی مدلها در مدیریت منابع آبزیرزمینی کمک نماید. دادههای مشاهداتی زمینی برای تراز آبزیرزمینی نیز اهمیت بالای این پارامترها را تأیید مینماید.