تغییر الگوی مکانی تاج بارش تودههای طبیعی و دست کاشت در جنگلهای زاگرس (مطالعه موردی: پارک جنگلی چغاسبز ایلام)
نویسندگان
1 گروه علوم جنگل، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
2 گروه علوم جنگل، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
3 گروه علوم جنگل، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
4 گروه جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز، اهر، ایران
doi
10.22034/iwm.2024.2021757.1128چکیده
چکیده مبسوطمقدمه: در اکوسیستمهای جنگلی، تاجبارش بهعنوان یکی از اجزای اصلی چرخه هیدرولوژیکی دارای تغییرات مکانی است که به آن کمتر توجه شده است. توزیع مجدد باران در زیر تاجپوشش جنگل باعث ایجاد الگوهای تاجبارش میشود که تغییرات مکانی زیادی را به همراه دارد و از این نظر بین اکوسیستمهای جنگلی مختلف، تفاوت وجود دارد. جنگلها تأثیر مهمی بر بیلان آبی ناحیه رویشی زاگرس دارد. از طرف دیگر، نظر به انجام جنگلکاری با گونههای مختلف بومی و غیر بومی و ارجحیت بیشتر گونههای سریعالرشد به خصوص در سالهای اخیر، لازم است اثر این جنگلکاریها در مقایسه با تودههای طبیعی بر باران و اجزای آن به عنوان یکی از عوامل مهم مؤثر بر چرخه آب بررسی شود. هدف از این مطالعه، برآورد تغییرپذیری مکانی تاجبارش در توده طبیعی شاخهزاد بلوط ایرانی (Quercus brantii) و جنگلکاریهای کاج تهران (Pinus eldarica) و سرو نقرهای (Cupressus arizonica) در ناحیه نیمهخشک زاگرس (پارک جنگلی چغاسبز، شهرستان ایلام) با استفاده از زمینآمار است.مواد و روشها: این مطالعه در پارک جنگلی چغاسبز در استان ایلام انجام شد. در این مطالعه، مقدار اجزای باران شامل تاج بارش و ساقاب در تودههای بلوط ایرانی، کاج تهران و سرو نقرهای اندازهگیری شدند. میزان بارندگی کل توسط پنج عدد جمعآوری کننده باران که در فضای باز (خارج از تاج پوشش) مجاور تودههای مورد بررسی نصب شده بودند، اندازهگیری شد. اندازهگیری تاجبارش بهوسیله 27 عدد جمعآوری کننده در توده بلوط ایرانی و 36 عدد جمعآوری کننده در هر کدام از تودههای کاج تهران و سرو نقرهای انجام شد. بهمنظور کاهش میزان خطا در اندازهگیری تاجبارش در سطح توده چهار عدد از جمعآوری کنندهها بعد از هر پنج رخداد باران، جابهجا و در موقعیت دیگر در زیر تاجپوشش توده به صورت تصادفی قرار داده شدند. سایر جمعآوری کنندهها در کل دورۀ مطالعه در نقاط ثابت قرار داشتند. با تغییر مکان برخی از بارانسنجها بعد از هر باراندگی، تعداد نمونهها افزایش و خطای اندازهگیری تاجبارش تقلیل پیدا میکند. از روش زمینآمار برای بررسی الگوهای مکانی و چگونگی توزیع تاجبارش استفاده شد. آنالیزهای آماری در محیط نرم افزار GS+ (version 5.1.1) انجام گرفت.نتایج و بحث: در طول دوره مطالعه، تعداد 20 رخداد بارندگی اندازهگیری شد. مجموع و متوسط رخدادهای باران در طول دوره مطالعه به ترتیب 2/258 میلیمتر و 91/12 میلیمتر به دست آمد. میانگین عمق تاجبارش برای بلوط ایرانی، کاج تهران و سرو نقرهای به ترتیب 32/207، 21/129 و 47/152 میلیمتر محاسبه شد. نتایج این پژوهش نشان داد که درصد تاجبارش بلوط ایرانی، بیشتر از گونههای کاج تهران و سرو نقرهای است. میانگین شاخص سطح برگ (LAI) (درصد ضریب تغییرات) و درصد روشنه تاجپوشش (درصد ضریب تغییرات) تودههای مورد مطالعه به ترتیب برای توده بلوط ایرانی 4/1 مترمربع/مترمربع (53 درصد) و 85/43 درصد (14/46 درصد)، کاج تهران 04/1 مترمربع/مترمربع (78/88 درصد) و 04/57 درصد ( 26/46 درصد) و توده سرو نقرهای 2/1 مترمربع/مترمربع ( 78/80 درصد) و 71/54 درصد (47/52 درصد) برآورد شد. تجزیهوتحلیل الگوی مکانی تاجبارش با استفاده از آنالیز واریوگرام نشان داد که تاجبارش در زیر تاجپوشش دو توده بلوط ایرانی (021/0= RSS، 001/0= C0 و 51/0=r2) و سرو نقرهای (0/0~ RSS، 125/0= C0 و 92/0=r2) همسانگرد با ساختار مکانی قوی و در زیر تاجپوشش کاج تهران (102/0= RSS، 54/0= C0 و 66/0=r2) ناهمسانگرد با ساختار مکانی متوسط است. مناسبترین مدل واریوگرامی برازش داده شده برای توده بلوط ایرانی، کاج تهران و سرونقرهای به ترتیب از نوع نمایی، خطی و کروی بود.نتیجهگیری: بر این اساس، محدوده پیوستگی مکانی تاجبارش در توده کاجتهران 8/10 متر، سرو نقرهای 8 متر و در توده بلوط ایرانی 4/2 متر برآورد شد. مرور منابع نشان میدهد که نوع جنگل، تراکم درختان و زیستتوده میتواند بر تغییر مکانی و ساختار همبستگی تاجبارش تأثیر بگذارد؛ بنابراین، در نظر گرفتن ویژگیهای خاص نوع جنگل هنگام مطالعه الگوهای مکانی تاجبارش و پیامدهای اکولوژیکی آنها مهم است. تحقیقات بیشتر برای مقایسه ساختار همبستگی مکانی تاجبارش در جنگلهای همیشهسبز و خزانکننده، بینش قطعیتری را در مورد این موضوع ارائه میکند.