بررسی تأثیر کیفیت اقلام تعهدی و کیفیت افشا بر ناکارایی سرمایهگذاری در نیروی انسانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 استادیار حسابداری، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2016.59776چکیده
وجود عدم تقارن اطلاعاتی و تضاد منافع بین مدیران و سهامداران، موجب بروز پدیدۀ خطر اخلاقی میشود. خطر اخلاقی به این معناست که امکان دارد مدیران تصمیماتی اتخاذ کنند که منافع سهامداران را تأمین نکند. از جمله تصمیمات ناکارا، میتوان به سرمایهگذاری بیشتر یا کمتر از حد نیاز در نیرو اشاره کرد. یکی از راههای جلوگیری از اتخاذ تصمیمات ناکارای سرمایهگذاری، ارتقای کیفیت گزارشگری مالی است؛ زیرا این کار موجب افزایش نظارت ذینفعان بر تصمیمات مربوط به تعیین تعداد نیروی انسانی واحد تجاری، میشود. در این پژوهش، تأثیر دو مؤلفۀ کیفیت گزارشگری مالی (کیفیت اقلام تعهدی و کیفیت افشا) بر درجۀ ناکارایی سرمایهگذاری در نیروی انسانی (بیشسرمایهگذاری و کمسرمایهگذاری در نیروی انسانی) در نمونهای متشکل از 107 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران در بازۀ زمانی 1382 تا 1393 بررسی شده است. نتایج پژوهش در کل نشان میدهد با افزایش کیفیت اقلام تعهدی و کیفیت افشا، میزان بیشسرمایهگذاری و کمسرمایهگذاری در نیروی انسانی کاهش مییابد و شرکتها تعداد بهینهتری از کارکنان را به خدمت میگیرند.
