مدلیابی ساختاری کیفیت زندگی کاری بر اساس شفقت به خود و توانمندی شناختی با بررسی نقش میانجی اضطراب سلامتی پرستاران
نویسندگان
1 دانشیار مشاوره، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، واحد بیهق، موسسه آموزش عالی غیردولتی-غیرانتفاعی، سبزوار، ایران
doi
10.48308/jcoc.2026.242591.1545چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مدلیابی ساختاری کیفیت زندگی کاری بر اساس شفقت به خود و توانمندی شناختی با نقش میانجی اضطراب سلامتی پرستاران بود. روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی با رویکرد مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه پرستاران بیمارستانهای شهر سبزوار در نیم سال اول 1404 بود که از این بین ۲۹۰ نفر به عنوان نمونه به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد شفقت به خود (ریس و همکاران، ۲۰۱۱)، توانمندی شناختی (نجاتی، ۱۳۹۲)، کیفیت زندگی کاری (والتون، ۱۹۷۳) و اضطراب سلامت (سالکوسکیس و همکاران، ۲۰۰۲) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری با نرمافزارهای اس پی اس اس 22 و آموس 22 تحلیل شدند. یافتهها: یافتهها نشان داد که شفقت به خود ( 01/0>0, p=25/0=r) و توانمندی شناختی ( 05/0>0, 13/0-= r) هر دو با کیفیت زندگی کاری رابطه معنیداری دارند. مهمتر آنکه، نتایج آزمون بوت استرپ تأیید کرد که اضطراب سلامت در رابطه بین شفقت به خود (05/0>0, p=04/0=B) و توانمندی شناختی (01/0>0, p=14/0-=B) با کیفیت زندگی کاری نقش میانجی معنیداری ایفا میکند. نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر، مبنایی برای طراحی مداخلات روانشناختی و برنامههای آموزشی جهت بهبود کیفیت زندگی کاری و کاهش اضطراب سلامت در محیطهای بیمارستانی فراهم میآورد.