رابطه برنامه درسی پنهان با خودانضباطی دانش آموزان
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، آموزگار
doi
10.22034/naes.2021.266912.1093چکیده
هدف از این پژوهش بررسی رابطهی ابعاد برنامهدرسیپنهان با خودانضباطی دانشآموزان دختر مقطع متوسطهی دوم شهرستان اسلامآبادغرب بود. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و ازلحاظ شیوه اجرا توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق دانشآموزان دخترمتوسطه دوم شهرستان اسلام آباد غرب بود که با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای تعداد 200 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت سنجش متغیرها از پرسشنامه برنامه درسی پنهان فتحی واجارگاه (1385) و پرسشنامه خود انضباطی زند کریمی(1390) استفاده گردید. تجزیه و تحلیل یافتههای پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس و رگرسیون با نرمافزار 20SPSS در سطح معنیداری (05/0>p) انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد4% واریانس مربوط به خودانضباطی توسط مولفههای برنامه درسی پنهان(جو اجتماعی مدرسه، ساختار سازمانی مدرسه و تعامل بین معلم و دانشآموز) تبیین میشود (036/0 = R2) و مؤلفه تعامل بین معلم و دانشآموز متغیر برنامه درسی پنهان میتواند واریانس متغیر خودانضباطی را به صورت معنیدار(238/0- = β) تبیین کنند.