تاثیر مداخله دیالوگ‌های طراحی زندگی و مسیر شغلی بر پیامدهای مسیر شغلی نشانگان ایمپاستر در دانشجویان

نویسندگان

1 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان

3 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48308/jcoc.2026.242530.1546
چکیده

هدف: هدف پژوهش بررسی تاثیر مداخله پست مدرنِ دیالوگ‌های طراحی زندگی و مسیر شغلی بر پیامدهای مسیر شغلی نشانگان ایمپاستر در طول زمان، از طریق بازسازی روایت‌های دانشجویان بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل و سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعه پژوهش دانشجویان تحصیلات تکمیلی دارای نشانگان ایمپاستر در {حذف برای داوری} بودند. از طریق غربالگری اولیه و با استفاده از فرم آنلاین مقیاس پدیده ایمپاستر کلنس، 30 نفر از دانشجویانی که نمره 41 و بالاتر گرفتند به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. داده‌ها به کمک مقیاس اشتغال‌پذیری ادراک شده، پرسشنامه بی‌تصمیمی مسیر شغلی و مقیاس رضایت مسیر شغلی جمع‌آوری شد. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش به صورت انفرادی، پنج جلسه مداخله دیالوگ‌های طراحی زندگی و مسیر شغلی را دریافت کردند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که مداخله دیالوگ‌های طراحی زندگی و مسیر شغلی به طور معناداری اشتغال‌پذیری ادراک شده را افزایش (50/0= η2)، بی‌تصمیمی مسیر شغلی را کاهش (44/0= η2) و رضایت مسیر شغلی را افزایش داد (22/0= η2) و اثر آن بعد از گذشت سه ماه پایدار بود (01/0> p). نتیجه‌گیری: می‌توان به کمک مداخله دیالوگ‌های طراحی زندگی و مسیر شغلی به عنوان یک مداخله نوین و تاثیرگذار، پیامدهای مسیر شغلی نشانگان ایمپاستر در دانشجویان تحصیلات تکمیلی را مدیریت کرد.