ارزیابی مدیریت سود در سطوح مختلف محافظه کاری و سرمایه‎گذاران نهادی با استفاده از قانون بنفورد

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری، دانشکدۀ علوم اقتصادی، دانشگاه امام رضا (ع)، مشهد، ایران

2 کارشناس‎ارشد حسابداری، دانشکدۀ علوم اقتصادی، دانشگاه پیام‌نور، بهشهر، ایران

3 دانشیار حسابداری، دانشکدۀ علوم اقتصادی، دانشگاه پیام‌نور، مشهد، ایران

doi
10.22059/acctgrev.2016.58467
چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر، ارزیابی وجود مدیریت سود در سطوح مختلف محافظه‎کاری و سرمایه­گذاران نهادی است که بر اساس قانون بنفورد محاسبه می­شود. بدین منظور، نخست شرکت­های نمونه که از بین شرکت­های تولیدی پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران (جامعۀ آماری) و به روش غربال­گری (اعمال شرایط در جامعه) انتخاب شدند، بر اساس میزان محافظه­کاری و سرمایه­گذاران نهادی، در هشت گروه طبقه­بندی شدند و سپس با استفاده از قانون بنفورد به بررسی وجود یا نبود مدیریت سود در هر گروه از شرکت­ها پرداخته شد. نتایج آزمون فرضیه­ها بر اساس داده­های صورت­های مالی حسابرسی­شدۀ شرکت­های نمونه برای یک دورۀ یازده‎ساله (1382 تا 1392)، نشان می­دهد با افزایش سرمایه­گذاران نهادی، مدیریت سود افزایش می­یابد که ریشۀ این امر می­تواند افق کوتاه­مدت سرمایه­گذاران نهادی، تبانی­های سیاست­مدارانه بین سرمایه­گذاران نهادی و مدیریت و انگیزۀ زیاد در دستکاری سود توسط مدیران باشد. همچنین، نتایج پژوهش حاکی از آن است که سطوح مختلف میزان محافظه­کاری، تأثیری در مدیریت سود ندارد.