اثر زمان پیرسازی محلول شستشوی اسید سولفوریک حاوی ماده فعالکننده سطح بر عملکرد حفاظتی پوشش سیلان
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 پژوهشکده پوششهای سطح و فناوریهای نوین، گروه پژوهشی خوردگی و پوششهای سطح، موسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش، تهران، ایران
doi
چکیده
پایداری محلول اسیدشویی حاوی ppm 100 آب اکسیژنه، به عنوان فعالکننده سطح و 1 میلیمولار بنزوتایازول به عنوان بازدارنده خوردگی، طی 12 روز انبارداری با استفاده از آزمونهای طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS)، پلاریزاسیون، میکروسکوپ الکترونی روبشی با وضوح بالا (HRSEM) و میکروسکوپ نیروی اتمی(AFM) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج EIS و پلاریزاسیون نشان داد میزان مقاومت به خوردگی در حضور آب اکسیژنه پس از 12 روز بسیار کمتر از حالتی است که فاقد آب اکسیژنه است. نتایج HRSEM نیز متراکمتر شدن و متخلخل شدن محصولات خوردگی را نمایش داد. نتایج AFM نیز افزایش زبری سطح، طی زمان انبارداری را نشان داد. نتایج EIS بر روی پوشش سیلانی آمادهسازی شده با محلولهای اسیدی نشان داد مقاومت خوردگی پوشش طی زمان انبارداری افت میکند. با این حال در حضور آب اکسیژنه در حالت بدون انبارداری، مقاومت بیشتر از حالتی است که از آب اکسیژنه استفاده نشده است.
