بررسی مقاومت چسبندگی پوششهای شفاف آلکیدی و نیتروسلولزی در فرآیندهای مختلف اصلاح گرمایی چوب صنوبر
نویسندگان
1 گروه علوم و تکنولوژی صنایع چوب، دانشکده مهندسی مواد و فناوریهای نوین، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران
2 گروه علوم و تکنولوژی صنایع چوب، دانشکده مهندسی مواد و فناوریهای نوین، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران
3 گروه علوم و تکنولوژی صنایع چوب، دانشکده مهندسی مواد و فناوریهای نوین، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش مقاومت چسبندگی پوششهای شفاف آلکیدی و نیتروسلولزی روی چوب صنوبر اصلاح شده توسط تیمارهای گرمایی در محیطهای فراگیر مختلف پس از کهنگی تسریعشده بررسی شد. نمونههای چوبی با ابعاد 20×100×150 میلیمتر تهیه و سپس در محیطهای فراگیر مختلف تیمارگرمایی (هوا، بخار آب، بخار آب و پرس، روغن بزرک)، در دو سطح دمای 150 و 180 درجه سانتیگراد تیمار شدند. پوششدهی اولیه نمونههای شاهد و اصلاحشده با رنگ سیلر به عنوان پرکننده اعمال شد و در دو فرآیند جداگانه پوشش کیلر و نیم پلیاستر پایه نیتروسلولز و آلکید تمام سطوح پوشش داده شدند. مقاومت چسبندگی پوشش قبل و بعد از کهنگی با روش Pull Off اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که تیمار بخار گرمایی و گرمایی خشک چوب میزان مقاومت چسبندگی پوشش را در هر دو نوع پوشش قبل و بعد از کهنگی افزایش داده است، که بیشترین آن برای تیمار بخار گرمایی در دمای 150 سانتیگراد مشاهده شد. از طرفی با افزایش دمای تیمارها، چسبندگی سطح نمونهها کاهش یافتند. در مورد نوع پوشش نیز نمونههای پوششدادهشده با سیلر- نیم پلیاستر مقاومت چسبندگی بالاتری داشتند. بر اساس نتایج، چسبندگی رنگ وابسته به ترکیبی از نوع پوشش، تیمارهای گرمایی و کهنگی است.