تأثیر سطح وجه نقد نگهداریشده بر رابطۀ بین بازدهی و سرمایۀ در گردش
نویسندگان
1 دانشیار گروه حسابداری، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
2 کارشناسارشد حسابداری، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2016.57019چکیده
مدیریت اثربخش و کارای سرمایۀ در گردش، موضوع با اهمیتی برای بنگاههاست، بهویژه بنگاههایی که با محدودیت منابع مالی مواجهاند. از این رو پژوهش حاضر به بررسی رابطۀ بین سرمایۀ در گردش و سودآوری بنگاهها و اثر تعدیلکنندۀ سطح وجه نقد نگهداریشده بر این رابطه پرداخته است. در این پژوهش از دادههای 104 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران، طی سالهای 1383 تا 1392 استفاده شده است. بهکمک رویکرد گشتاورهای تعمیمیافتۀ دومرحلهای دادهها تجزیهوتحلیل شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد بین سرمایۀ در گردش و بازدهی شرکتها رابطۀ معناداری وجود دارد. این امر حاکی از توجه سرمایهگذاران به میزان سرمایۀ در گردش شرکتها در هنگام اتخاذ تصمیمهایشان است. همچنین یافتههای پژوهش مؤید بیتأثیربودن وجه نقد بر رابطۀ بین سرمایۀ در گردش و بازدهی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران و برقرارنبودن رابطۀ U شکل بین سرمایۀ در گردش و سودآوری آنهاست.