تأثیر طول بازه گرم کردن مدلهای هیدرولوژیک در شبیهسازی رواناب
نویسندگان
1 گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22034/iwm.2023.2006721.1091چکیده
تخمین مولفههای چرخه آب در طبیعت از اهمیت زیادی برخوردار است که مدلسازی فرآیند ابزار مربوط به آن است. در مدلهای هیدرولوژیک، دوره گرم کردن (Warm-Up) به دوره اولیه شبیهسازی اطلاق میشود که قبل از تحلیل یا دوره پیشبینی اصلی انجام میشود. بهعبارتدیگر بخشی از دادهها بهطور معمول قبل از استفاده در مدل، در دوره گرم کردن قرار میگیرند تا خطاهای مربوط به شرایط اولیه و نقص مدل کمتر شوند. در این تحقیق، تأثیر طول دوره آمادهسازی مدل بر عملکرد آن، در دورههای واسنجی و صحتسنجی توسط بهینهسازهای مختلف در نرمافزار RRL با مدلهای AWBM، Sacramento، SimHyd و TANK در حوزه آبخیز کشکان مورد بررسی قرار گرفت. در این ارزیابی از دورههای گرم کردن 5، 7 و 10 درصد ابتدای طول دادهها بدون در نظر گرفتن شرایط خشکسالی و ترسالی دوره و مقدار پیشنهادی نرمافزار (2/1 درصد کل دادهها) استفاده شد. نتایج نشان داد که بهطورکلی، در مدلها و بهینهسازهای مختلف، انتخاب 5 و 7 درصد از کل طول دادهها در دورههای واسنجی و صحتسنجی، موجب بهبود کارایی مدل نسبت به میزان پیشنهادی نرمافزار میگردد. به نظر میرسد علت اینکه دورههای طولانیتر آمادهسازی باعث کاهش دقت عملکرد مدل میگردد این است که به همان میزان از طول دوره واسنجی و صحتسنجی کاسته میشود. از طرف دیگر بر اساس معیار ارزیابی نش ساتکلیف بهترین مدل برای شبیهسازی رواناب در این حوضه مدل SimHyd با روش بهینهساز روزنبروک (واسنجی: 572/0 و صحتسنجی: 544/0) است. نتایج این تحقیق گام مهمی برای بررسی یکی از منابع عدم قطعیت در مدلهای هیدرولوژیک بسته RRL است که میتواند به کاربران این نرمافزار کمک شایانی کند.