جایگاه استاد در ابعاد شناختی و رفتاری سِیروسلوک عرفانی
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه ارومیه
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اخلاق دانشگاه معارف اسلامی و دانش آموخته سطح سه حوزه علمیه قم
3 دانش پژوه سطح دو و پژوهشگر حوزه علمیه خواهران قم
doi
10.22059/jrm.2020.305028.630081چکیده
یکی از اصول مطرح تربیت عرفانی در عرفان عملی، مسئله نیاز سالک به استاد در سِیروسلوک است؛ اما بزرگان عرفان به علتهایی از ارائه بحث علمی و برهانی در این زمینه خودداری کردهاند. در این راستا، دستهبندی ابعاد نیاز به استاد و تبیین جایگاه شناختی و رفتاری استاد در سیر تربیت سالک ضروری است. با بررسیهای انجامگرفته در این پژوهش به این نکته دست مییابیم که با پیونددادن مسئله نیاز به استاد با دَه کارکرد اساسی استاد در حوزههای شناختی و رفتاری جایگاه استاد تطبیقپذیر است و ضرورت آن اثباتپذیر میشود. شناخت راه نامحسوس و پیچیده، شناخت وظایف و برنامهها، شناخت آفات، خطرات و موانع، شناخت حوادث شهودی و شناخت تفاوت شاکله سالکان از کارکردهای استاد در بُعد شناختی دانسته شدهاند و ترقی به مراحل و مقامات بالاتر، سرعت و سهولتبخشیدن به سیر، تأثیر نفَس و ولایت باطنی استاد، رفع آفات و موانع سیر سالک و دفع ضرر احتمالی ناشی از نبود استاد از کارکردهای استاد در حوزۀ رفتاری شناخته شدهاند که تحقق هیچیک از آنها بدون راهنمایی و دستگیری استاد امکانپذیر نیست.