رفتار بازدارندگی بیونانوکامپوزیت الیاف سلولز و هیدروکسی پروپیل سلولز در برابر تغییرات رنگی به عنوان یک پوشش بر روی اسناد کاغذی
نویسندگان
1 دانشکده حفاظت و مرمت ، دانشگاه هنر تهران
2 دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر تهران
3 شیمی، پژوهشکده شیمی و مهندسی شیمی
4 کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی
doi
چکیده
اسناد کاغذی، بخش مهمی از اموال فرهنگی و تاریخی را شامل میشوند. این آثار در گذر زمان، همواره مستعد زردشدگی در قالب یک آسیب زیباشناختی هستند. در این پژوهش با هدف کاهش تغییر رنگ پلیمر کلوسلجی (هیدروکسی پروپیل سلولز) به عنوان یک آهار بسیار رایج در مرمت اسناد کاغذی، رفتار بازدارندگی از تغییرات رنگی دو نوع نانوالیاف سلولز باکتریایی (BCN) و سلولز رشتهای (NFC) به صورت کامپوزیت در این پلیمر و به واسطه پوششدهی روی کاغذهای صافی، مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس با استفاده از روشهای پیرسازی مصنوعی، طیفسنجی UV-Vis و میکروسکوپ SEM نتایج بررسی شدند، یافتهها نشان داد که حضور این نانوالیاف پس از پیرسازی موجب بازدارندگی از تغییرات کلی رنگ (∆E) گردید، به طوری که BCN بیشترین بازدارندگی را نشان داد. همچنین به عنوان هدف فرعی، افزایش غلظت کلوسلجی پس از پیرسازی موجب تشدید تغییرات رنگی شد. به طور کلی، افزودن این نانوالیاف در بستر کلوسلجی به عنوان یک پوشش برروی کاغذ موجب بازدارندگی از تغییرات رنگی میگردد و از طرفی، باید از کاربرد غلظتهای بیشتر کلوسلجی اجتناب شود.