مدل یابی ساختاری گذار موفق دانشجویان از دانشگاه به کار بر اساس جهتگیری مسیرشغلی متنوع و شخصیت پیشتاز با نقش واسطهای انطباقپذیری مسیرشغلی
نویسندگان
1 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی ،تهران، ایران
2 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی ،تهران، ایران
3 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی ،تهران، ایران
doi
10.48308/jcoc.2025.238797.1462چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف مدل یابی ساختاری گذار موفق دانشجویان از دانشگاه به کار بر اساس جهتگیری مسیر شغلی متنوع و شخصیت پیشتاز با نقش واسطهای انطباقپذیری مسیر شغلی صورت پذیرفت.روش: پژوهش حاضر جزء تحقیقات توصیفی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری در این پژوهش، تمامی دانشجویان سال آخر مقطع کارشناسی دانشگاههای دولتی شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای 350 نفر از این دانشجویان بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه جهتگیری مسیر شغلی متنوع (PCO) باروخ (2014)، پرسشنامه شخصیت پیشتاز (PP) بتمن و کرانت (1993)، پرسشنامه انطباقپذیری مسیر شغلی (CAAS) ساویکاس و پورفلی (2012) و پرسشنامه بومی گذار موفق دانشجویان از دانشگاه به کار، پاشا، حسینیان و پردلان (1402) استفاده شد. تمامی اطلاعات حاصل از پرسشنامه در نرم افزار SPSS نسخه 24 و AMOS نسخه 24 تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد ضرایب استاندارد مسیر مستقیم مدل فرضی از جهتگیری مسیر شغلی متنوع و انطباقپذیری مسیر شغلی به گذار موفق دانشجویان از دانشگاه به کار معنادار اما از شخصیت پیشتاز به گذار موفق دانشجویان از دانشگاه به کار معنادار نیست؛ همچنین جهتگیری مسیر شغلی متنوع و شخصیت پیشتاز با نقش واسطهای انطباقپذیری مسیر شغلی اثر غیرمستقیم معناداری بر گذار موفق دانشجویان از دانشگاه به کار دارند. نتیجهگیری: در این راستا تغییر و بهبود جهتگیری مسیر شغلی متنوع و شخصیت پیشتاز در کنار افزایش انطباقپذیری مسیر شغلی در دانشجویان زمینه را برای گذار موفق دانشجویان از دانشگاه به کار ایجاد مینماید.