تورم، چرخه عملیاتی و نگهداشت وجه نقد
نویسندگان
1 کارشناسارشد حسابداری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2016.56246چکیده
راهبرد نگهداشت وجه نقد، توازنی میان منافع و هزینههای نگهداشت وجه نقد است. در سطح کلان، شرکتها در واکنش به تورم راهبرد نگهداشت وجه نقد را تعدیل میکنند. در سطح خرد، چرخۀ عملیاتی بیانکنندۀ گردش جریانهای وجه نقد شرکت است و عاملی مؤثر بر راهبرد نگهداشت وجه نقد بهشمار میرود. این پژوهش به بررسی تورم و چرخۀ عملیاتی بر میزان نگهداشت وجه نقد شرکتها میپردازد. برای این کار، 1264 سال ـ شرکت در سالهای 1385 تا 1392 از شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران، نمونۀ پژوهش انتخاب شدند. برای آزمون فرضیه از مدل آلمدیا، کمپل و ویسبچ (2004) بهره برده شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد با افزایش تورم، میزان وجه نقد نگهداریشدۀ واحدهای تجاری کاهش مییابد و هنگامی که تورم به سطح خاصی برسد، میزان نگهداشت وجه نقد شرکتها با افزایش تورم، افزایش مییابد. همچنین هنگامی که چرخۀ عملیاتی افزایش یابد، میزان وجه نقد نگهداریشدۀ واحدهای تجاری کاهش مییابد، با وجود این، هنگامی که چرخۀ عملیاتی به سطح خاصی برسد، میزان نگهداشت وجه نقد شرکتها تغییر نمیکند.