بهره وری واحدهای آموزشی و پژوهشی در دانشگاههای جامع دولتی ایران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران
2 کارشناس ارشد مهندسی صنایع-سیستمهای اقتصادی- اجتماعی، مؤسسه آموزش عالی الغدیر، تبریز، ایران
doi
چکیده
بهدلیل کمبود نیروهای متخصص در برههای از زمان، دانشگاههای متعددی بدون توجه به سطح کیفی جامعه گسترش یافتند و این امر موجب افت کیفیت و متناسب نبودن تعداد دانشآموختگان با نیاز جامعه شد. امروزه، این کمبودها مرتفع شده و نیاز به کمّیت جای خود را به افزایش کیفیت تحصیلی داده است. در پژوهش حاضر تلاش شده است تا با استفاده از روشی مناسب وضعیت دانشگاههای بزرگ دولتی کشور بر اساس آخرین اطلاعات در دسترس ارزیابی و تحلیل شود. این بررسی با شاخصهای کارایی و بهرهوری واحدهای آموزشی و پژوهشی 20 دانشگاه مادر در تمام سطوح تحصیلی و اندازهگیری عوامل مؤثر بر آنها انجام شد و نتایج نشان داد که کارایی دانشگاهها در بخش آموزش نسبت به بخش پژوهش بیشتر است، درحالیکه روند رشد بهرهوری بخش پژوهش مثبت و بخش آموزش منفی است و در شرایط یکسان، بیشتر دانشگاهها بهطور نسبی ناکارا و فقط دانشگاههای شهید بهشتی و تهران در بخشهای آموزش و پژوهش نسبت به سایر دانشگاهها کارا هستند؛ سایر دانشگاهها رشد متوازنی ندارند و اتخاذ مدیریت برنامهریزی راهبردی و ایجاد فضای رقابت برای بهبود بهرهوری دانشگاهها ضرورت دارد.
