فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پتانسیل‌یابی منابع آب زیرزمینی یکی از مهم­ترین روش­های مدیریت بهره‌برداری از آب برای مقابله با کم‌آبی است. در این پژوهش به‌منظور شناسایی مناطق مستعد پتانسیل‌یابی منابع آب زیرزمینی دشت بم-نرماشیر از مدل سلسله فازی و سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) استفاده شد. معیارهای موردنظر ازجمله بارندگی، دما، جهت جغرافیایی، شیب، کاربری اراضی، فاصله از رودخانه، پوشش گیاهی، فاصله از چاه و چشمه، فاصله از جاده، فاصله از گسل، فاصله از شهر و روستا، بافت خاک و قابلیت نفوذپذیری سازند برای تصمیم‌گیری انتخاب شدند و وزن هریک از آن­ها با بهره­گیری از مدل AHP محاسبه و اولویت­بندی شدند. سپس لایه­های موردنظر فازی گردیده و نقشه­های شاخص­ها در محیط ArcGIS تهیه شد، پس‌ازآن نقشه­ی نهایی پتانسیل آب زیرزمینی آماده گردید. درنهایت برای اعتبارسنجی نقشه­ی پتانسیل‌یابی آب‌های زیرزمینی در منطقه از منحنی ROC استفاده شد که نتیجه ارزیابی با استفاده از این منحنی، حاکی از دقت زیاد این روش در تهیه نقشه پتانسیل آب زیرزمینی در محدوده­ی مطالعاتی است. همچنین نتایج نشان داد مناطق با زیرمعیارهای زمین‌شناسی بیشترین وزن (614/0) و اقلیمی کمترین وزن (117/0) را به خود اختصاص داده­اند. مقدار نرخ ناسازگاری در این طرح 05/0 به دست آمد که مقداری کوچک‌تر از 1/0 است، و نشان­دهنده رعایت سازگاری در نظرات و قضاوت‌های تصمیم­گیرندگان تحقیق است. درنهایت نتایج نشان داد که حدود 77/7 درصد از مساحت کل دشت معادل 54/755 کیلومترمربع مناسب جهت اجرای سامانه‌های پتانسیل­یابی منابع آب زیرزمینی است. همچنین 57/1، 71/31، 98/ 58 و 7 درصد از اراضی دشت به ترتیب دارای استعداد خیلی ضعیف، ضعیف، متوسط و زیاد برای پتانسیل‌یابی منابع آب زیرزمینی می­باشند.