اهمیت عامل نقدشوندگی در توضیح مازاد بازده سهام: شواهد جدید از بورس اوراق بهادار تهران

نویسندگان

1 دانشیار گروه حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فیروزکوه، فیروزکوه، ایران

2 کارشناس‎ارشد حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه، فیروزکوه، ایران

doi
10.22059/acctgrev.2015.55659
چکیده

پژوهش حاضر، نقش عامل نقدشوندگی را در توضیح مازاد بازده سهام شرکت‌های بورس تهران بررسی می‌کند. نتایج برازش مدل قیمت‌گذاری دارایی سرمایه‌ای، مدل دوعاملی لیو (2006)، مدل سه‎عاملی فاما و فرنچ (1993) و مدل چهارعاملی (صرف نقدشوندگی به‎علاوۀ سه عامل فاما و فرنچ) بر هشت پورتفوی ساخته‎شده بر مبنای اندازه، نسبت ارزش دفتری به بازار و نقدشوندگی، نشان می‌دهد مدل دوعاملی لیو توضیح بهتری از مدل قیمت‌گذاری دارایی سرمایه‌ای دارد؛ اما در مقایسه با مدل سه‎عاملی فاما و فرنچ توان توضیح بیشتری ندارد. با افزودن صرف نقدشوندگی به مدل سه‎عاملی فاما و فرنچ، توان توضیحی افزایش شایان توجهی می‌یابد که نشان می‌دهد چهار عامل بازار، اندازه، ارزش و نقدشوندگی در تبیین بازده سهام مؤثرند. نتایج به‎دست‎آمده در برابر تحلیل‌های حساسیت پایدارند.