بیش اطمینانی مدیریت و حق الزحمۀ حسابرسی

نویسندگان

1 مربی گروه حسابداری، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه بزرگمهر قائنات، قائن، ایران

2 دانشیار گروه حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

3 استادیار گروه حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22059/acctgrev.2015.55660
چکیده

 بیش­اطمینانی یا اعتماد بیش از حد به خود می­تواند اعتقاد بی­اساس دربارۀ توانایی­های شناختی، قضاوت­ها و استدلال شهودی فرد تعریف شود. بیش­اطمینانی یکی از مهم‎ترین ویژگی­های شخصیتی مدیران است که بر ریسک­پذیری تأثیر می‎گذارد. چنانچه حسابرس این ویژگی شخصیتی مدیران را تشخیص دهد و ریسک گزارشگری مالی را به‎دلیل بیش­اطمینانی مدیران، بیش از حد برآورد کند، می­تواند حق­الزحمة بیشتری مطالبه کند و اقدام‎هایش را به‎منظور کاهش ریسک عدم­ کشف کامل کند. از سوی دیگر، چون مدیران بیش­اطمینان به فرایند گزارشگری مالی شرکت اطمینان دارند، تلاش می­کنند از طریق مذاکره، دامنة رسیدگی‌های حسابرسی را کم کنند و حق­الزحمة کمتری پرداخت کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر بیش­اطمینانی مدیریت بر حق­الزحمة حسابرسی است. جامعة آماری پژوهش را شرکت­های پذیرفته‎شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال­های 1386 تا 1392 تشکیل می­دهد. در این پژوهش برای اندازه­گیری بیش­اطمینانی مدیریت از دو سنجة مبتنی بر تصمیم‎های سرمایه‎گذاری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می­دهد بین بیش­اطمینانی مدیریت و حق­الزحمة حسابرسی ارتباط منفی معناداری برقرار است. بر اساس بررسی­های بیشتر، بیش‎اطمینانی مدیریت بر استفاده از حسابرس متخصص صنعت، تأثیر معناداری ندارد.