فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ملی‌گرایی در توسعۀ جهان مدرن، کارایی‌های زیادی از خود نشان داده است. با نظر به شکل‌گیری پویشی ناتمام قریب به دو سده در ایران برای توسعه و گذار از بحران‌های متعدد داخلی و خارجی، مقالۀ حاضر، ظرفیت‌ها و زمینه‌های ملی‌گرایی نوین به‌عنوان یکی از گفتمان‌های قابل تأمل موجود را به‌سبب امکان رشد و چیرگی در مسیر آیندۀ پیش‌روی این کشور، مورد توجه قرار داده است. مقاله، روشی کیفی، نگرشی رئالیستی و آینده‌نگرانه و رویکردی انتقادی دارد، و با بهره‌گیری از برخی مؤلفه‌های روش تاریخی و مضامین اصلی در چارچوب مفهومی ملی‌گرایی، در پی پاسخگویی به این پرسش کلیدی است که «با توجه به وضعیت کنونی، مهم‌ترین زمینه‌ها، ظرفیت‌ها و امکانات برای رشد و چیرگی گفتمان ملی‌گرایی در چشم‌انداز آیندۀ پیشِ‌روی ایران کدام‌اند؟». بر اساس فکت‌های تاریخی، سیاسی و اجتماعی، نتایج و تحلیل نهایی این است که دو سطح از عوامل، در کنار هم، می‌توانند زمینه‌ساز اقبال نسبت به ملی‌گرایی شوند؛ یکی، بن‌بست و بحران ایدئولوژیک و شیوۀ حکمرانی طی چند دهۀ اخیر در ایران (شامل بحران‌های نظرورزی و آوانگاردی؛ کارامدی؛ بی‌اعتنایی، مسئولیت‌ناپذیری و عدم شفافیت و پاسخگویی؛ چپ‌گرایی و چپ‌گرایان ایرانی) و دیگری، ظرفیت‌های ملی‌گرایی نوین در قالب بازنمایی گفتمان ایرانشهری (شامل نوستالژی پیشینۀ افتخارآمیز تاریخی- تمدنی؛ حمایت از سبک زندگی نسل جوان؛ اعتنا به جایگاه و حقوق زنان و اقلیت‌ها؛ نمادسازی هنری و رسانه‌ای با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین؛ تکیه بر فرهنگ زیست شادمانه و عناصر پیشرو فرهنگ ایرانی). همچنین با نگاه انتقادی و ذکر شرایطی، نویسندگان مقاله، ملی‌گرایی نوین را به‌عنوان آلترناتیوی شایان توجه برای آیندۀ ایران مطرح کرده‌اند.