معرفی دو سرودۀ نویافته از ابن حسام خوسفی و دستنوشت شمارۀ 6115 کتابخانۀ ملی
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22077/jcrl.2025.8720.1189چکیده
ابنحسام خوسفی از سرایندگان نامآور قرن نهم هجری است که دستنوشتهای متعددی از دیوان او در کتابخانههای مختلف ایران نگاهداری میشود. دیوان او تا کنون سه بار تصحیح شده است: در سال 1346 توسط غلامحسین شکوهی. در 1364 توسط طاهره خوشحال دستجری و در 1366 توسط آقایان احمد احمدی بیرجندی و محمد تقی سالک. نسخة 6115 کتابخانة ملی از دستنوشتهای قابل اهمیت اما کمتر شناختهشدة دیوان است که در هیچیک از تصحیحات انجامیافتة دیوان ابنحسام محل استفاده نبوده است. این دستنوشت محتملاً در قرن یازدهم هجری کتابت شده است و علیرغم افتادگیها، شامل سرودهها و بیتهایی است که در تصحیحهای موجود از دیوان ابن حسام به چشم نمیخورند. در نگاشتۀ حاضر پس از معرفی این دستنوشت، برای نخستینبار دو سروده که باید آنها را از سرودههای نویافتۀ ابنحسام تلقی کرد بر پایۀ این دستنوشت نقل و تصحیح شده است. این دو غزل که مجموعاً 16 بیت هستند از نظر اشتمال بر باورهای دینی ابن حسام اهمیت دارند.