اثربخشی آموزش استفاده از توانمندیهای منش بر استفاده از توانمندیهای منش، بهزیستی روانشناختی و سرمایههای روانشناختی مدیران میانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دکتری روانشناسی صنعتی و سازمانی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز،
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز ایران.
4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.48308/jcoc.2024.234773.1378چکیده
هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی اثربخشی آموزش روشهای استفاده از توانمندیهای منش بر استفاده از توانمندیهای منش، بهزیستی روانشناختی و سرمایههای روانشناختی بود.روش: طرح تحقیق یک طرح شبهآزمایشی با گروه آزمایش و گروه گواه است. نمونه آماری شامل 30 نفر از مدیران میانی یک سازمان است که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایشی و گواه گمارده شدند. اعضای گروه آزمایش روشهای مداخله استفاده از توانمندیهای منش را دریافت کردند اما گروه گواه هیچ گونه مداخلهای را دریافت نکردند. پرسشنامههای تحقیق شامل پرسشنامه استفاده از توانمندیهای منش (گاوینجی و لاینلی، 2007)، بهزیستی روانشناختی (ریف و سینگر، 2003) و سرمایههای روانشناختی (لوتانز و همکاران، 2007) بودند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و یک متغیره تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: یافتهها نشان دادند که بعد از کنترل پیشآزمونها، مداخله آموزش روشهای استفاده از توانمندیهای منش میانگین نمرات استفاده از توانمندیهای منش، بهزیستی روانشناختی و سرمایههای روانشناختی را در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه بهطور معنیداری افزایش داده بود.نتیجهگیری: بنابراین میتوان نتیجه گرفت که آموزش روشهای تقویت شخصیت روشی مؤثر برای افزایش استفاده از قدرت شخصیت، بهزیستی روانشناختی و سرمایههای روانشناختی است.