بررسی رابطه بین یادگیری خود راهبر با یادگیری الکترونیکی دانشجویان در دوران اپیدمی ویروس کرونا
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی
2 آموزگار آموزش و پرورش
doi
10.22034/naes.2020.232157.1042چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی رابطه بین یادگیری خود راهبر با یادگیری الکترونیکی دانشجویان در دوران اپیدمی ویروس کرونا انجامشده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور کرمانشاه میباشد که حجم نمونه در این پژوهش 226 نفر بوده و برای گزینش آنها از روش نمونهگیری تصادفی ساده استفاده شد. ابزار گردآوری دادهها در این پژوهش پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (2001) و پرسشنامه استاندارد آمادگی یادگیری الکترونیکی واتنیز (2004) بودند. برای تحلیل دادهها از آمار توصیفی برای پی بردن به میزان مشارکت گروههای مختلف تحصیلی وزنان و مردان و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی و تحلیل واریانس استفادهشده است. نتایج پژوهش نشان داد که بین یادگیری خود راهبر و یادگیری الکترونیکی رابطه معنیداری وجود دارد. در ادامه نتایج پژوهش نشان داد که میزان یادگیری خود راهبر در میان گروه زنان و مردان و همچنین در گروههای مختلف تحصیلی جامعهی ما تفاوت معنیداری ندارد.