رابطه دین‌داری با خودباوری دانشجویان دانشگاه آزاد واحد قم

نویسندگان

1 مدیرمدرسه ابتدایی ناحیه 2

2 آموزگار ابتدایی - ناحیه 2

3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

doi
10.22034/naes.2020.218347.1018
چکیده

هدف بررسی رابطه دین‌داری با خودباوری دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم بود و روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری 4830 نفر دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم و نمونه‌آماری 328 نفر بودند که بر اساس جدول مورگان و کرجسی به شیوه‌ی تصادفی طبقه‌ای انتخاب‌شدند. برای گردآوری داده‌ها از دو پرسشنامه‌ی استاندارد خودباوری سیوندی (1392) و دین‌داری کلارک و استارک (1965)، به ترتیب با پایایی 92/0 و 94/0 بر اساس آلفای ‌کرونباخ برآورد شد. تجزیه و تحلیل توصیفی و استنباطی داده‌ها در حد آزمون کولموگروف اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون z فیشر، در قالب نرم‌افزار spss نشان داد: بین دین‌داری با خودباوری به میزان (822/0)r = رابطه‌ وجود دارد. بین دین‌داری با خودباوری دانشجویان ازنظر جنسیت و تأهل تفاوتی وجود ندارد؛ همچنین شدت همبستگی دین‌داری و خودباوری در بین رشته‌های مختلف متفاوت نیست. انجام تحلیل رگرسیون نیز نشان می‌دهد که بین مؤلفه‌های دین‌داری با خودباوری نیز رابطه وجود دارد و مؤلفه پیامدی و عاطفی بیشترین تأثیر را بر خودباوری دارند؛ بنابراین دین‌داری پیش‌بینی کننده مناسبی برای بالا بردن خودباوری دانشجویان است.