بررسی تغییرات عنصر آلومینیوم در آب‌های سطحی و زیرزمینی حوزه آبخیز سرچشمه استان کرمان

نویسندگان

1 استادیار پژوهشی و عضو هیأت علمی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران

2 استادیار پژوهشی بخش تحقیقات حافظت خاک و آبخیزداری، مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

4 محقق بخش تحقیقات حافظت خاک و آبخیزداری، مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران

doi
10.22034/iwm.2022.551640.1026
چکیده

آلودگی ناشی از فلزات سنگین یکی از مهمترین نوع آلودگی‌ها در آب‌های مختلف به شمار می‌رود. با پیشرفت صنایع، میزان ورود آلودگی‌ با فلزات سنگین به آب-های سطحی و زیر‌زمینی افزایش می‌یابد. در این تحقیق به بررسی آلودگی آب‌های سطحی و زیرزمینی در حوزه آبخیز سرچشمه استان کرمان پرداخته شده است و تغییرات عنصر آلومینیوم در این آب‌ها مورد بررسی قرار گرفت. سپس مقایسه آماری و پراکنش آلودگی آلومینیوم در آب رودخانه شور، تعدادی قنات و چاه در حوزه آبخیز مورد مطالعه در فصل‌های خشک و تر انجام شد. مقایسه آماری نمونه‌های آب رودخانه، چاه و قنات‌ها در دو فصل تر و خشک به روش t-test انجام شد. نتایج نشان داد در فصل خشک و تر میزان عنصر آلومینیوم در معدن مس سرچشمه بیشترین مقدار است و با فاصله از معدن از غلظت این عنصرکاسته می‌شود. با بررسی پراکنش عنصر آلومینیوم در آب‌های زیرزمینی در فصل خشک مشاهده شد که غلظت عنصر آلومینیم در مظهر قناتی که به معدن مس سرچشمه نزدیکتر است زیاد است. در فصل تر نیز روند تغییرات غلظت آلومینیوم برای همه قنات‌ها تقریباً یکسان است. همچنین نتایج نشان داد آب‌های سطحی و زیرزمینی این منطقه بیش از حد مجاز سازمان بهداشت جهانی آلومینیوم دارند و قابل آشامیدن نیستند. همچنین نتایج به‌طور کلی نشان داد میزان غلظت عنصر آلومینیوم در فصل تر در آب‌های سطحی منطقه مورد مطالعه بیشتر از فصل خشک می ‌باشد و میزان غلظت عنصر آلومینیوم در قنات‌ها و چاه منطقه مورد مطالعه در فصل خشک بیشتر از فصل تر می‌باشد.و میزان غلظت عنصر آلومینیوم در قنات‌ها و چاه منطقه مورد مطالعه در فصل خشک بیشتر از فصل تر می‌باشد.