بررسی چسبندگی حقالزحمۀ حسابرسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2014.52902چکیده
مشکلات نمایندگی در نتیجۀ تضاد منافع میان مدیران و سهامداران ایجاد میشود. در این میان، حسابرسی راهکاری کارآمد برای محدودکردن اختیارات مدیران در روابط قراردادی محسوب میشود. هدف این نوشتار، بررسی چسبندگی و تغییرات کوتاهمدت و بلندمدت حقالزحمۀ حسابرسی است. به همین منظور، دادههای مربوط به شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران برای دورۀ زمانی 1387 تا 1391 استخراج شد. آزمون فرضیههای پژوهش بهکمک مدل رگرسیونی دادههای ترکیبی انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان میدهد که چسبندگی حقالزحمۀ حسابرسی از روند مشخصی تبعیت نمیکند. به بیانی، در دورههای چندساله تغییر میکند و در دورههای کوتاهمدت (معمولاً یکساله) تغییرات مشهودی در حقالزحمه صورت نمیگیرد. همچنین، نتایج حاکی از این است که مؤسسههای حسابرسی در سالهای اولیه، حقالزحمۀ درخواستی خود را تغییر نمیدهند، ولی در سالهای بعدی با توجه به شناختی که از صاحبکار بهدست میآورند، اقدام به تعدیل حقالزحمه میکنند. در نهایت، نتایج نشاندهندۀ این است که تغییر حسابرس، سبب نزدیکتر شدن حقالزحمههای حسابرسی به مدل استاندارد میشود.