محافظهکاری شرطی در گزارشگری مالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری، دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 دانشیار حسابداری، دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2014.52904چکیده
محافظهکاری، تمایل حسابداران به الزام درجۀ بالاتری از تأییدپذیری برای شناسایی اخبار خوشایند در مقایسه با اخبار ناخوشایند، معنا شده است. این مقاله براساس الگوی بال، کوتاری و والری (2013) به بررسی وجود محافظهکاری شرطی در سود گزارششدۀ شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته است. این الگو با استفاده از متغیرهای مالی اندازه، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار حقوق صاحبان سهام، اهرم، نوسان بازده سهام و متغیرهای سود غیرمنتظره و بازده غیرعادی، به بررسی عدم تقارن زمانی سود در گزارشگری مالی شرکتهای بورسی میپردازد. در نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون دادههای ترکیبی بر 1140 سال ـ شرکت مربوط به سالهای 1384 تا 1391، شواهدی مبنی بر وجود واکنش نامتقارن سود نسبت به اخبار شرکت بهدست نیامد. همچنین براساس الگوی بال و همکارانش (2013)، در گزارشگری مالی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران، محافظهکاری شرطی وجود ندارد.