اظهار نظر حسابرس و مدیریت سود با تأکید بر ابهام در تداوم فعالیت

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت مالی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استادیار گروه حسابداری، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/acctgrev.2014.52384
چکیده

پژوهش پیش رو ارتباط بین مدیریت سود و اظهار نظر مشروط حسابرس در مورد ابهام در تداوم فعالیت را بررسی می‎کند. در این راستا، اظهار نظر مشروط حسابرس به دو دسته تقسیم شده است: 1. مشروط به‎دلیل ابهام در تداوم فعالیت شرکت صاحبکار و 2. مشروط به‎دلیل سایر موارد. در این پژوهش، مدیریت سود از طریق اقلام تعهدی اختیاری با استفاده از سه مدل جونز، جونز تعدیل‎شده و کوتاری و همکاران اندازه‎گیری می‎شود. برای بررسی رابطۀ مذکور از مدل رگرسیون لجستیک استفاده شده است. نمونۀ پژوهش، شرکت‎های پذیرفته‎شده در بورس اوراق بهادار تهران بین سال‎های 1386 تا 1392 است. یافته‎های پژوهش بیانگر آن است که بین مدیریت سود و اظهار نظر مشروط حسابرس به‎دلیل ابهام در تداوم فعالیت شرکت، ارتباط مستقیمی وجود دارد. این در حالی است که بین مدیریت سود و اظهار نظر مشروط حسابرس به‎دلایلی جز ابهام در تداوم فعالیت، ارتباط معناداری مشاهده نشده است. این یافته‎ها حاکی از آن است که ابهام در مورد تداوم فعالیت شرکت صاحبکار، ریسک ذاتی حسابرسی را فزونی می‌بخشد و احتمال صدور گزارش مشروط را در صورت وجود مدیریت سود، افزایش می‎دهد.