اثر نانوسیلیکا در افزایش چسبندگی چسب‌های فشار حساس اکریلیکی بر روی سطح پلی‌پروپیلن آمایش شده با روش پلاسما در نقطه بهینه

نویسندگان

1 گروه مهندسی پلیمر، دانشگاه آزاد- واحد تهران جنوب

2 پژوهشکده رنگ و پلیمر، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

3 Islamic Azad University, Tehran South Branch، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

doi
چکیده

در این تحقیق تاثیر عملیات پلاسما و درصد نانو ذرات سیلیکا با استفاده از روش آماری تاگوچی بر روی چسبندگی چسب‌های فشار حساس بر روی فیلم‌های پلی‌پروپیلن بررسی شد. متغیرهای انتخابی در عملیات پلاسما شامل زمان، توان و نوع گاز هر کدام در سه سطح در نظر گرفته شدند. گروه‌های عاملی ایجاد شده بر روی سطح با استفاده از روش ATR-FTIR شناسایی شد. همچنین میزان حکاکی حاصله بر روی سطوح توسط آزمون‌های SEM و AFMمورد بررسی قرار گرفت. آمایش سطحی انجام شده توسط روش تاگوچی تحلیل و بالاترین استحکام چسبندگی در زمان 7 دقیقه، توان 100وات و گاز آرگون به دست آمد. سپس مقادیر مختلفی از نانو ذرات سیلیکا به چسب اکریلیکی اضافه و بر روی سطح مورد نظر اعمال شد. آزمون استحکام چسبندگی با روش استحکام پوستی بررسی و نتایج حاصله حاکی از آن بود که بهترین استحکام مر بوط به افزایش 0.5 درصد ذرات نانوسیلیکا به چسب می‌باشد.