بهبود رنگپذیری خامه پشمی مصرفی در فرش دستباف با مشتق زیستسازگار کیتوسان: مطالعه خواص رنگرزی و ثبات رنگی با ماده رنگزای طبیعی اسپرک
نویسندگان
1 دانشکده فرش، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
2 دانشکده فرش، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
3 گروه پژوهشی مواد رنگزای آلی، موسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش
4 گروه پژوهشی مواد رنگزای آلی، قطب علمی رنگ، موسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش
doi
چکیده
در این مطالعه، خامه پشمی مصرفی در فرش دستباف با مشتق زیستسازگار کیتوسان، یعنی ترکیب کیتوسان-دندریمر پلی پروپیلن ایمین (CS-PPI) نسل دوم اصلاح شد و ویژگیهای رنگرزی و ثبات رنگی آن با ماده رنگزای طبیعی اسپرک بررسی شد. اثر مقدار ترکیب CS-PPI، pH رنگرزی و غلظت ماده رنگزا بر روی قابلیت رنگرزی پشم مطالعه شد. نتایج نشان داد که با افزایش مقدار ترکیب CS-PPI، قابلیت رنگرزی، غلظت اشباع ماده رنگزا و عمق رنگی بهبود یافت. مقدار رمقکشی پشم اصلاح شده در pH خنثی نسبت به شرایط اسیدی به میزان قابل توجهی بهبود یافت، در حالی که تغییر محسوسی در قابلیت رنگرزی پشم خام با تغییر در pH مشاهده نشد. قدرت رنگی (K/S) الیاف رنگرزی شده به ترتیب: پشم اصلاح شده با CS-PPI>پشم دندانه شده با آلومینیم>پشم اصلاح نشده (خام) بود. اصلاح پشم تاثیر منفی بر ثبات های رنگی نداشت و حتی در برخی موارد باعث بهبود جزئی ثباتها نیز گردید. بهطور کلی نتایج نشان داد که میتوان توسط اصلاح پشم با ترکیب زیستسازگار CS-PPI، دندانه و اسید را از فرآیند رنگرزی طبیعی اسپرک حذف نمود که از نظر زیستمحیطی اهمیت زیادی دارد.