فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 آموزش دانش سیاسی هر کشور بخشی از میراث فرهنگی - تمدنی آن است. شناخت آن به درک بهتر و اساسی‌تر آن میراث کمک می‌کند. یکی از راه‌های شناخت آموزش سیاسی یک کشور مطالعه تاریخ تحول نظام آموزش سیاسی آن است. ساختار نظام آموزشی، مبانی و مباحث آموزشی، منابع و امکانات انسانی و علمی مطرح در آن حوزه و نیز تحول حوزه‌های بالا در بستر زمان موضوعات قابل ‌بحث و تحقیق در این زمینه است. اگرچه آموزش رسمی (آکادمیک) از دوره پهلوی در ایران شروع شده است، ولی برای ریشه‌یابی بهتر مسئله لازم است آموزش‌های غیررسمی سیاسی که از دوره قاجار شروع شده نیز مورد بررسی و توجه قرار گیرد. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که آیا نظام آموزش سیاسی ایران در سده گذشته تحول و تکامل یافته است؟ فرض ما بر این است که متأثر از تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سده گذشته تحول و تکامل عمده‌ای در نظام آموزش سیاسی ایران بروز کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد در دوره‌های بالا در سه حوزه نهادهای آموزشی، استادان و دانشجویان و دانش‌آموختگان رشته در زمینه اجرایی، علمی و پژوهشی نظام آموزش سیاسی تحول اساسی مانند علمی‌تر، مردمی‌تر و کاربردی‌تر شدن رخ داده است. چارچوب مفهومی پژوهش رهیافت واقع‌گرایانه با رویکرد توصیفی-تحلیلی با روش تحلیل داده‌های کیفی گردآوری‌شده تحولات تاریخی نظام آموزش سیاسی ایران است. داده‌های کیفی با ابزار گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای است.