بررسی نقش جوّسازمانی نوآورانه بر تاب آوری سازمانی با میانجیگری دانش آفرینی سازمانی (مطالعه موردی معلمان مقطع متوسطه دوم استان چهارمحال و بختیاری)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
2 نویسنده مسئول؛ دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی ، تهران. ایران
3 استاد گروه علوم تربیتی دانشگاه بوعلی سینا همدان
doi
10.48308/jcoc.2022.103041چکیده
هدف: هدف پژوهش بررسی نقش جوّ سازمانی نوآورانه بر تابآوری سازمانی بواسطه دانش آفرینی سازمانی بود. روش: روش پژوهش کمی از نوع مطالعات همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری کوواریانس محور بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع متوسطه دوم استان چهارمحال و بختیاری به تعداد 2687 نفر بود که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی و با استفاده از فرمول کوکران 337 نفر تعیین شد. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامههای جوّ سازمانی نوآورانه سیگل و کایمر (1978)، تابآوری سازمانی پرایاگ و همکاران (2018) و دانشآفرینی سازمانی مدل نوناکاو تاکوچی (2018) استفاده شد. یافته ها: نشان داد جوّ سازمانی نوآورانه اثر مثبت و معنادار بر تابآوری سازمانی بواسطه دانش آفرینی سازمانی در سطح (001/0) دارد. ضریب همبستگی بین جوّ نوآورانه سازمانی با تابآوری سازمانی (69/0)، دانش آفرینی سازمانی با جو ّنوآورانه سازمانی (70/0)، دانش آفرینی سازمانی با تابآوری سازمانی (75/0)، در سطح (001/0) معنادار است. جوَ سازمانی نوآورانه بر تابآوری سازمانی معلمان از طریق دانش آفرینی سازمانی با اثرکل و ضریب (89/0 ) و با اثر غیرمستقیم و ضریب (73/0)، در سطح (001/0) معنیدار بود. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش؛ جوّ سازمانی نوآورانه میتواند زمینه خلاقیت و نوآوری را فراهم نماید، موجب تحول و تغییرات توسعه-ایی در مدرسه شده و عملکرد معلمان را بالا ببرد و نهایتاً زمینه تحقق اهداف سازمانی را فراهم کند.