پیش بینی تجربه غرقهشدندرکار بر اساس سرمایه روان شناختی : میانجیگری حمایت سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران ایران
2 دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبائی. استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.48308/jcoc.2022.103077چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف پیشبینی تجربه غرقهشدندرکار بر اساس سرمایه روانشناختی با میانجیگری حمایت سازمانی انجام شد.روش: روش پژوهش همبستگی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری کلیه کارکنان شرکت نفت در سال 1400-1401 بودند و 320 نفر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه تجربه غرقهشدندرکار(طلابیگی،1393)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (2007) و پرسشنامه پرسشنامه حمایت سازمانی آیزنبرگ(1986) بود . برای تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز از الگویابی معادلات ساختاری، با کاربرد نرمافزار AMOS 14 و SPSS 24 استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد که حمایت سازمانی در رابطه بین تجربه غرقهشدندرکار و سرمایه روانشناختی نقش میانجی دارد(001/0 ≥P). نتیجهگیری: تجربه غرقه شدن کاری مرتبط برای دستیابی به اهداف فردی و سازمانی مفید و ارزشمند است. لازم به ذکر است که دو مفهوم عمده مطالعه حاضر ذکر میشود. اولاً، در زمینه طراحی شغل، متخصصان منابع انسانی ممکن است مشاغل را به گونهای شناسایی و طراحی کنند که غرقه شدن درونی و انگیزه بهینه را در بین کارکنان تقویت کند تا خروجی خلاقانه آنها تسریع شود. ثانیا، روانشناسان صنعتی/ سازمانی میتوانند ماژولهای آموزشی را طراحی و توسعه دهند که ممکن است سرمایه روانشناختی و غرقه شدن مربوط به کار را با تقویت خود تحریکی و انگیزه درونی کارکنان از طریق حمایت سازمانی، تقویت کند.
