مدل یابی رابطه بین کامیابی شغلی با انطباقپذیری مسیر شغلی در معلمان: نقش واسطهای سرمایه روان شناختی
نویسندگان
1 استاد گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء تهران ایران
2 دانشجوی دکتری رشته مشاوره، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
3 استاد گروه مشاوره,، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.48308/jcoc.2022.102050چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مدل یابی رابطه بین کامیابی شغلی با انطباقپذیری مسیر شغلی و نقش واسطهای سرمایه روانشناختی در معلمان بود. روش: روش پژوهش توصیفی، همبستگی و از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیۀ معلمان زن شاغل در دوره ابتدایی سازمان آموزش و پرورش شهر تهران بود. با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای تعداد 405 نفر انتخاب شدند. برای جمع آوری دادههای پژوهش از پرسشنامههای کامیابی در کار (پوراث و همکاران، 2011)، پرسشنامه انطباق پذیری مسیرشغلی ساویکاس (2012) و پرسشنامه سرمایه روانشناختی (لوتانز ،2007) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و الگویابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS 23 و Lisrel به کار گرفته شد. یافتهها: انطباق پذیری مسیر شغلی و سرمایه روانشناختی با کامیابی شغلی رابطه مثبت دارند و نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان دهنده نقش واسطهای سرمایه روانشناختی در رابطه بین انطباق پذیری مسیر شغلی با کامیابی شغلی بود و مدل فرضی پژوهش با داده های تجربی برازش مطلوب دارد. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش انطباق پذیری مسیر شغلی میتواند کامیابی شغلی را پیش بینی کند و سرمایه روانشناختی میتواند نقش مهمی در فرآیند افزایش کامیابی شغلی معلمان داشته باشد.